Παπαδάτος Ιωσήφ
Από Musipedia
Παπαδάτος Ιωσήφ του Σταύρου (Γιάννενα 1960). Πολυβραβευμένος σύγχρονος συνθέτης και καθηγητής θεωρητικών, μέλος της ΕΕΜ.
Πίνακας περιεχομένων |
[επεξεργασία] Σπουδές
Σε ηλικία 4 ετών εγκαταστάθηκε οικογενειακώς στην Αθήνα και το 1975 άρχισε μαθήματα μουσικής (πιάνο με την Αθήνα Καποδίστρια και αρμονία με τον Ανδρέα Καρμπόνε). Στο διάστημα 1978-82 σπούδασε ενορχήστρωση και σύνθεση με τον Γ. Ιωαννίδη. Συνέχισε σπουδές στο Ντύσσελντορφ με τον Γκ. Μπέκερ (σύνθεση), Κλ. Μπάρλοου (ηλεκτρονική σύνθεση) και τον Δ. Τερζάκη (βυζαντινή μουσική). Πήρε δίπλωμα σύνθεσης το 1985 και από τότε ασχολείται συστηματικά με τη χρήση των ηλεκτρονικών μέσων στα έργα του.
[επεξεργασία] Σταδιοδρομία
Από το 1989 συνθέτει και ηχογραφεί ηλεκτρονική μουσική στο στούντιο της Ανώτατης Μουσικής Σχολής της Κολωνίας. Έχει συνθέσει έργα κάθε μουσικού είδους, που έχουν εκτελεστεί σε συναυλίες και έχουν παρουσιαστεί ραδιοφωνικά σε διάφορες χώρες της Ευρώπης και στη Β. Αμερική. Έχει τιμηθεί με πολλές υποτροφίες και βραβεία (Α' βραβείο σύνθεσης του διεθνούς Διαγωνισμού "Grammazio Metallo", Avelino Ιταλίας, 1984, το βραβείο του διεθνούς Διαγωνισμού Χάλκινων «Philip Jones», Βουδαπέστη-Barcs 1988, κ.λπ.). Έχει συνεργαστεί ως παραγωγός με την Ελληνική Ραδιοφωνία και διδάσκει ανώτερα θεωρητικά και ανάλυση στο Ωδείο "Φ. Νάκας", στο οποίο είναι από το 1994 αναπληρωματικός καλλιτεχνικός δ/ντής. Το 1997 πήρε το Γ΄ βραβείο «εξ ημισείας» (Α΄ δεν δόθηκε) στον 1ο Διεθνή Μουσικό Διαγωνισμό Σύνθεσης «Δημήτρης Μητρόπουλος», με το έργο του «Ορφικοί Ύμνοι».
[επεξεργασία] Μαθητές
Στους μαθητές του και οι (αλφαβητικά): Λεονάρδος Βαλενστάιν, Γιώργος Κυριαζής, Γιώργος Κυριακάκης, Περσεφόνη Λιαροστάθη, Κων/νος Ράπτης, Χαρά Φωτοπούλου, Σόνια Χαραλαμπίδου, Δημήτριος Σελλούντος,κ.ά.
[επεξεργασία] Εργογραφία (επιλογή)
Τα σπουδαιότερα έργα του: "Σπουδή στην έμμονη ιδέα" (για ορχ., 1980), "Κουαρτέτο για 4 τρομπόνια" (1980), "Συρραφές Ι" (από τη Σαπφώ, για υψίφωνο και 8 όργανα, 1981), "Επινόημα" (για 2 πιάνα, 1982), "A la recherche du temps perdu" ("Αναζητώντας τον χαμένο χρόνο", κουιντέτο ξύλινων, 1982), "Όψεις" (A' για πιάνο 1982. B', για ορχ. δωματίου 1983. Γ', για 18 όργανα, 1984), "Ορφναίον" (για 8 όργανα, 1983--δισκογραφημένο), "Όπταις άμμε" (από τη Σαπφώ, για κλαρινέτο, κρουστά, βιολί και τσέλο, 1983), "Υμνωδία" (για μικτή χορωδία, 1985), "Ικεσία" (για φλάουτο, ηλεκτρονικό εξοπλισμό, μαγνητοταινία, σλάιντς και σκηνική δράση, 1985), "Αλληλούια" (για 6 γυναικείες φωνές και ορχ., 1983-85), "Έρως-Θάνατος" (Ι, για κουιντέτο ξύλινων, 1984. ΙΙ, για 10 όργανα, 1985), "Αέναα" (για πιάνο, 1985), "Κυανοί ορίζοντες σκότους" (για ορχ., 1985. Δόθηκε σε Α' εκτέλεση από την ΚΟΑ στις 10.3.1986 με μαέστρο τον Al. Lazarev), "Λευκάς πετρή" (μονόπρακτη όπερα από τον Όμηρο, 1986), "Βρααρμαράφα" (για βιολί σόλο, 1986), "Σόφαρ" (για 4 κόρνα, 1987), "3 Τραγούδια" (για υψίφωνο, τενόρο και 8 όργανα, 1987), "Φιλοκτήτης" (μουσική στο δράμα του Σοφοκλή, για φωνές, όργανα και ηλεκτρ. ήχους, 1988), "Κωκυτός" (για 8 όργανα, 1988), "Νησιά στον σκουριασμένο ουρανό" (για 15 όργανα, 1988), "Παρόρμηση" (για βιόλα, τσέλο και κοντραμπάσο, 1988), "Λιτανεία" ("Θρήνος για τη σφαγή του Διστόμου", για μεσόφωνο, βαρύτονο, ψάλτη, αφηγητή, μικτή χορωδία, παιδική χορωδία και ορχ.,1989), "Βάκχες" (4 σκηνές από τον Ευριπίδη. Ηλεκτρονική μουσική, 1989-90), "Σκοτεινή φωτιά" (για ορχ. εγχόρδων, 1990), "5 ελληνικοί χοροί για μικρή ορχήστρα" (1991), "Μορφογενέσεις" (Ι.ΙΙ.ΙΙΙ, για ορχ., 1990-1992. Η ΙΙ έχει την επωνυμία "Νώε-Ιωσήφ" και είναι για 17 όργανα), "Τέκμωρ" (για 7 όργανα και ηχογραφημένους ηλεκτρ. ήχους, 1991), "Ουκ έστιν ώδε" (για φωνητικό κουαρτέτο, μικτή χορωδία, αφηγητή, 3 όργανα και ηχογραφημένους ηλεκτρονικούς ήχους, 1992), "Ύμνοι" (για μεσόφωνο, βαρύτονο, γυναικεία χορωδία και ορχήστρα δωματίου, 1993), "Ουράνιες φωνές" (ηλεκτρονική μουσική. Ι: 1991-92, ΙΙ: 1993), "Inner Rivers" (για κλαρινέτο, βιόλα και πιάνο, 1994), "Συμφωνία αρ. 1" (1994), "Twilight River" (για 3 κόρνα ντι μπασέτο, 1994), «Γυμνό που ανεβαίνει σκάλες» (για ενόργανο σύνολο, 1997), κ.λπ.
Έχει συνθέσει μουσική για το Θέατρο και το Ραδιοθέατρο: στα "Θεϊκά Λόγια" του Ρ. ντελ Β. Ινγκλάν (1987), στους "Παραθεριστές" του Γκόρκυ (1989), στον "Επιστάτη" του Πίντερ (1992), στη "Μαρία την Αιγυπτία" (ραδιοφωνικό έργο για 2 ηθοποιούς και ηλεκτρονικούς ήχους, 1988) κ.λπ.
Στα έργα του: «Επέτειος» έργο 60 (1999).
[επεξεργασία] Πηγές
- Τάκης Καλογερόπουλος, Λεξικό της Ελληνικής μουσικής, εκδόσεις Γιαλλελή, 2001
