Ζαμάνος Χαρίλαος

Από Musipedia

(1893-1949). Διακεκριμένος βαθύφωνος της προπολεμικής Εποχής, με διεθνή σταδιοδρομία που του εξασφάλισε τον τίτλο του "Έλληνα Σαλιάπιν". Σπούδασε στην Ιταλία. Στην Αθήνα εμφανίστηκε με το «Μελόδραμα» ως Μεφιστοφελής και ως Ράμφις. Το 1922 έδωσε περίφημο ρεσιτάλ στο «Γουίγκμορ Χωλ» του Λονδίνου. Σέ όλη τη διάρκεια του Μεσοπολέμου ήταν περιζήτητος στην Ευρώπη για την ωραιότητα της φωνής, τη ρωμαλεότητα του παραστήματος και την αδρότητα της τέχνης του. Γι’ αυτό άλλωστε υπήρξε ευνοούμενος της διάσημης υψιφώνου Τότι Νταλμόντε. Ήρθε από την Ιταλία το 1925 και εμφανίστηκε στον "Ριγκολέτο". Στη συνέχεια, συνεργάστηκε με το «Γ’ Ελλ. Μελόδραμα» και το ακολούθησε σε ορισμένες περιοδείες. Το 1928 έγινε μέλος του ΣΕΗ, ενώ όλο και περισσότερο τον γοήτευε ο ιταλικός φασισμός. Στα τέλη της δεκαετίας του 1930 επισκέφθηκε τη Θεσ/νίκη ως φανατικός μελανοχίτων και, κατά τα πρότυπα των φασιστικών καλλιτεχνικών αντιλήψεων, επιχείρησε (με χρηματοδότη έναν επαρχιώτη εκτελωνιστή) να ανεβάσει την «Αΐντα» στο υπαίθριο γήπεδο της ΧΑΝΘ με συμμετοχή 300 χορωδών (!) και ανάλογη «ποσόστωση» στη διανομή του έργου. Όταν το εγχείρημά απέτυχε και τα χρήματα εξανεμίστηκαν, ο Ζαμάνος εξαφανίστηκε από το προσκήνιο και λίγο μετά κηρύχτηκε ο Πόλεμος και στη συνέχεια δεν γνωρίζουμε το τέλος του ούτε αν ανένιψε ή όχι...

Πηγές

• Τάκης Καλογερόπουλος, Λεξικό της Ελληνικής μουσικής, εκδόσεις Γιαλλελή, 2001