Ξανθόπουλος Ηλίας
Από Musipedia
(Πρίγκηπος Προποντίδος 1923). Αξιόλογος Κωνσταντινοπολίτης μουσικός και συνθέτης, γιος του Ιωάννου Ξανθοπούλου (από την Πολη) και της Αικατερίνης το γένος Μοσχόβου (από το Αυδήμι της Αν. Θράκης).
Πίνακας περιεχομένων |
[επεξεργασία] Σπουδες
Στην εφηβεία του παρακολούθησε μαθήματα κλασικής κιθάρας του Ανδρέα Παλαιολόγου κι όταν αργότερα επανήλθε στη μουσική (μετά από αρκετά χρόνια διακοπής) έδωσε 2 ρεσιτάλ κιθάρας (1948 και 1949). Το 1950 ασχολήθηκε με το πιάνο και στη συνέχεια παρακολούθησε μαθήματα θεωρητικών (με τους συνθέτες Edgar Manas και Rasit el Abet) και πιάνου (με τον περίφημο Ferdinand von Stadzer). Την ίδια εποχή ανέλαβε αρμονίστας στην εκκλησία San Pacifico της γενέτειράς του και δάσκαλος κιθάρας στον εκεί Μορφωτικό Σύλλογο.
[επεξεργασία] Κωνσταντινούπολη 1960-1980
Το 1960 εκδόθηκε στη Βιέννη (Εκδόσεις Hladky) η Σονάτα του για 2 κιθάρες και μια μεταγραφή του για κιθάρα («Rundgesang» του Σούμαν). Ακολούθησε το 1969 στο Κατόβιτσε της Πολωνίας η έκδοση «Πρελουδίου» του για κιθάρα (Εκδόσεις P.W.P.). Τον ίδιο χρόνο, ο τενόρος Λεωνίδας Αστέρης (με την Πόπη Μιχαηλίδου-Παναγιωτίδου στο πιάνο) ερμήνευσε σε ρεσιτάλ 2 τραγούδια του συνθέτη («Ένας γέρος σε στίχους Καβάφη και «Το ξέρω», σε στίχους Σημηριώτη). Γενικά, η μουσική του δραστηριότητα στην Κών/πολη εστιάστηκε στα καθήκοντά του ως εκκλ. αρμονίστα και ως καθηγητή κλασικής κιθάρας, ενώ εμφανιζόταν και ως κιθαρίστας σε φιλολογικές και καλλιτεχνικές συγκεντρώσεις της Παροικίας (προσφέροντας ενίοτε μουσική υπόκρουση σε απαγγελίες). Μεταξύ των εμφανίσεων του, και εκείνες στο Μορφωτικό Κέντρο των Αυστριακών, όπου, συνεργαζόμενος με εκλεκτούς Τούρκους πιανίστες, το μεν 1974 ερμήνευσε το έργο του «Καπρίτσιο» (μαζί με το «Πρελούδιο αρ. 1» του Βίλλα Λόμπος και τη «Φαντασία για πιάνο και κιθάρα» του Καστελνουόβο Τεντέσκο), το δε 1977 παρουσίασε σε μεταγγραφή για πιάνο-2 κιθάρες το συμφωνικό του ποίημα «Αρίων» (γραμμένο για ορχ.-2 κιθάρες). Προηγουμένως, στην Αίθουσα του Αθλητικού Συλλόγου Πέρα (15.4.1976) ερμήνευσε με τον βιολιστή Αλέξανδρο Παλαμίδη τη «Σονάτα» του σε μι ελάσσονα για βιολί και κιθάρα (γραμμένη γύρω στο 1969). Το 1979 ηχογράφησε στον ΡΣ της Κων/πολης έργα Μπαχ και Φ. Σορ.
[επεξεργασία] 1981- Αθήνα
Το 1981 εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Αθήνα, όπου εξακολουθεί να ασχολείται με τη μουσική. Ορισμένα από τα υπερεβδομήντα έργα του: «Allegro» για 3 κιθάρες, έργα για πιάνο («Πρελούδιο», «Άρια», «Μικρό Σκέρτσο», «Τραγούδι της ταβέρνας», κ.λπ.), τραγούδια με ορχ. («Φτωχή μου αγάπη» σε στίχους Πορφύρα, «Η λήθη» Μαβίλη, κ.λπ.), χορωδιακά a cappella («Οι ψυχές των γερόντων» και «Τείχη» Καβάφη, «Το τραγούδι που άργησε»--Α. Σημηριώτη, κ.λπ.), τραγούδια με πιάνο («Τότε που σε είδα νά έρχεσαι» και «Πιε στου γιαλού»--Πορφύρα, «Οι αγάπες μου» Δροσίνη, «Πέρασες κι' είχες» και «Κι' είχες πει» Κ. Χατζόπουλου, «Έρωτας τάχα» Μυρτιώτισσας, 5 τραγούδια σε στίχους Βρεττάκου: «Αναδυόμουν», «Όταν με είδε», «Πολύ διαλογίστηκα», «Αποθερίζοντας», «Όλα όσα»), τραγούδια με σύνολα οργάνων (3 σε στίχους Βρεττάκου: «Εκπορευόταν» τσέλο, πιάνο, «Η ψυχή μου» κουαρτ. εγχόρδων, «Ο φλοίσβος σου» 2 κλαρινέτα, κόρνο, φαγκότο, «Πιο σκληρή» σε στίχους Πολέμη 4 κλαρινέτα, 2 βιόλες, 2 τσέλα, κ.λπ.). Μετέγραψε επίσης για κιθάρα πιανιστικά έργα μεγάλων συνθετών (όπως, τα «Βάλς» opus 69, No 1 και opus 70, No 2 του Σοπέν, το opus 12, No 2 του Γκρηγκ, κ.λπ.). Τέλος, έχουν εκδοθεί στην Αθήνα: το τραγούδι του «Πιε στου γιαλού» και το τεύχος «Πρελούδιο και 3 μελωδίες για κιθάρα».
Πηγές
- Τάκης Καλογερόπουλος, Λεξικό της Ελληνικής μουσικής, εκδόσεις Γιαλλελή, 2001
