Χατζηαποστόλου Ανδρέας

Από Musipedia

(Αθήνα 1930). Πολυβραβευμένος μαέστρος και συνθέτης της ελαφράς μουσικής, γιος του Νίκου και της Μίνας Χατζηαποστόλου. Σπούδασε στο Εθνικό Ωδείο (1948-53): αρμονία με τον Μ. Κουτούγκο, πιάνο με τους Μαρία Καλαντζάκου - Γ. Γεωργιάδη, και σύνθεση με τον Λ. Ζώρα. Πήρε πτυχίο αρμονίας και δίπλωμα σύνθεσης. Από το 1954 ώς το 1963 ήταν υπάλληλος του Μουσικού Τμήματος του ΕΙΡ. Από το 1963 ώς το 1988 ήταν τμηματάρχης ελέγχου μουσικών τεμαχίων και κιν/γραφικών ταινιών στη Γενική Γραμματεία Τύπου και Πληροφοριών. Παράλληλα, στο διάστημα 1965-68, εργάστηκε ως πιανίστας-μαέστρος σε αθηναϊκά κοσμικά Κέντρα. Έχει γράψει εκατοντάδες τραγούδια (τα πλείστα των οποίων --περίπου 450-- έχουν κυκλοφορήσει σε δίσκους) καθώς και μουσική για το θέατρο και τον κιν/γράφο. Έχει διευθύνει πολλές Ελαφρές Ορχ. (σε Ελλάδα-εξωτερικό) και ανελλιπώς την Ελαφρά Ορχ. της Ραδιοφωνίας. Μέλος της ΕΕΜ (από το 1957), μέλος του «Συλλόγου Αθηναίων» (από το 1968), μέλος ΔΣ της ΕΔΕΤ (από το 1984), μέλος του ΠΜΣ (από το 1990), μέλος της Εταιρείας Ελλ. Θεατρικών Συγγραφέων (από το 1993) και μέλος του Κέντρου (μελέτης και έρευνας του ελλ. θεάτρου) του Θεατρικού Μουσείου (1999). Έχει βραβευτεί στα Φεστιβάλ Τραγουδιού: του ΕΙΡ (1961), της Θεσ/νίκης (1965, 1966, 1967, 1970 και 1976), με Β' βραβείο Αθηναϊκού Τραγουδιού (1962), με Α' διεθνές βραβείο («χρυσός δίσκος») Ελαφρού Τραγουδιού Μάλτας (1971), με Γ' βραβείο της γαλλικής Ακαδημίας Lutece. Έχει επίσης διακριθεί στην «Ολυμπιάδα του Τραγουδιού» (Αθήνα 1969) και στο Φεστιβάλ Παγκόσμιου Ελαφρού Τραγουδιού του Τόκυο (1970), και έχει τιμηθεί από τον Σύλλογο Ελλ. Λογοτεχνών (1972) και την Πανελλήνια Πνευματική Εκπολιτιστική και Καλλιτεχνική Ένωση (2000). Συνεργάστηκε και δισκογράφησε με πολλά λαμπρά αστέρια του Ελαφρού Πενταγράμμου (Τ. Μαρούδα, Σ. Παναγόπουλο, Ν. Κωνσταντοπούλου, Λάουρα, Λ. Σακελλαρίου, Γ. Πάριο, κ.ά.). Έγραψε τη μουσική κιν/γραφικών ταινιών, όπως: «Το μεγάλο μυστικό» (1963), «Ο άσωτος» (1963), «Είναι βαρύς ο πόνος μου» (1965), «Ησαΐα χόρευε» (1966), κ.λπ. Τα δημοφιλέστερα τραγούδια του: "Εγώ θα κόψω το κρασί", "Αργά είναι για μας" (1961), "Νοσταλγικοί ρυθμοί", "Τί φταίω εγώ αν σ’ αγαπώ", "Αθήνα, κόρη τ' ουρανού" (1962), «Το ακρογιάλι», "Τηλεφώνησέ μου", «Ο μοναδικός», «Φύγε από μένα», «Ό,τι αγαπώ το χάνω», «Καπετάν Σορόκο», «Σ’ αγάπησα», «Ωχ, αδελφέ», «Κλείνω τα μάτια μου», «Είχα κι εγώ ένα παιδί», «Άραγε θά ’ρθεις, θ? φανείς;», "Δώσ’ μου πέτρα να σταθώ" (1965), "Θα το πιεις ένα ποτήρι", "Τραγούδι χαράς" (1966), «Σοφία, Σοφάκι», "Χάθηκαν οι όμορφες μέρες" (1967), "Έπαιξα μαζί σου" (1969), "Ποτέ δεν ειν’ αργά", "Αγάπη μου, αγάπη μου στα χέρια σου κρατάς τα όνειρά μου", "Δώσε μου φτερά" (1970), "Μη μετανοιώνεις", "Αυτός ο άνθρωπος", "Όμορφη πού’ναι η ζωή", "Όλα τ’ άλλαξες", "Αν είμαι θάλασσα", "Τα μάτια σου", "Ξένος", "Να πιω απ’ το ποτήρι σου", κ.λπ. (Για τους πολυάριθμους LP δίσκους του, δες στον «Οδηγό Δισκογραφίας» του Π. Δραγουμάνου).

Πηγές

• Τάκης Καλογερόπουλος, Λεξικό της Ελληνικής μουσικής, εκδόσεις Γιαλλελή, 2001