Μποζίκης Χρήστος

Από Musipedia

Έκδοση στις 19:15, 15 Ιουνίου 2010 υπό τον/την Ιωσήφ Λουκέρης (Συζήτηση | Συνεισφορές/Προσθήκες)
('διαφορά') ←Παλιότερη αναθεώρηση | εμφάνιση της τρέχουσας αναθεώρησης ('διαφορά') | Νεώτερη αναθεώρηση→ ('διαφορά')
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

του Ιωάννη (Κέρκυρα 1933). Αρχιμουσικός φιλαρμονικών, καθηγητής θεωρητικών, εκτελεστής χάλκινων πνευστών (κόρνου, τρομπέτας, αλτικόρνου και τρομπονιού), πιανίστας, κιθαρίστας και συνθέτης, με μαθησιακές και επαγγελματικές δραστηριότητες σε συνεχή και διαπλεκόμενη χρονική αλληλουχία. Είναι μέλος της Ένωσης Ελλήνων Αρχιμουσικών και του Συνδέσμου Ελλήνων Μουσουργών. Σπούδασε στην "Παλιά" Φιλαρμονική Κέρκυρας, στο Ελληνικό Ωδείο και στο Εθνικό Ωδείο (συνολικά πήρε τα πτυχία: ωδικής από τον Μ. Καλομοίρη 1956, αρμονίας από τον Μ. Κουτούγκο 1974, αντίστιξης και φούγκας από τον Γ.Α. Παπαϊωάννου 1976 και 1978, ενορχήστρωσης από τον Δ. Κατσίμπα 1981, σύνθεσης από τον Δ. Διαμαντόπουλο 1985, κιθάρας από τον Χ. Εκμε(κ)τζόγλου 1986, ενοργάνωσης από τον Β. Σωζόπουλο 1988, πιάνου από την Α. Παπαδημητρίου-Κορκονζέλου της Μουσικής Σχολής Ναυπάκτου 1990). Στο μεταξύ οργάνωσε, αναδιοργάνωσε και διηύθυνε τις Φιλαρμονικές: Λευκίμμης Κέρκυρας (1956-57), Αμαλιάδας (1957-60), Άμφισσας (1960-61), Πύργου "Ο Απόλλων" (1961-62), Δήμου Ιωαννιτών και τη μικτή Χορωδία Ιωαννίνων (1962-65), Αμαλιάδας και τη μικτή Χορωδία Αμαλιάδας (1965-70), Φιλαρμονική Σχολή Ληξουρίου (1974-75), Δήμου Ιωαννιτών (1975-80). Συνέχισε διδάσκοντας στη Μουσική Σχολή «Δεληδήμου» Θεσ/νίκης και στο ιδιωτικό Γυμνάσιο "Απολλώνιος" (1980-81), διηύθυνε το Ωδείο Άρτας (1981-84) και από το 1985 ίδρυσε και διευθύνει το "Ηλειακό Ωδείο" Αμαλιάδας. Επίσης διευθύνει τη Μουσική Σχολή Μεσολογγίου και διδάσκει σύνθεση στο Ωδείο Αλίμου και στο Πατραϊκό Ωδείο. Από το 1986 έχει γράψει αρκετά παιδαγωγικά μουσικά βιβλία: "Σύντομη αναδρομή την ιστορία της μουσικής" (1986-87), "Στοιχειώδης θεωρία της μουσικής" σε 3 τεύχη (1987-88), «Η θεωρία των μουσικών διαστημάτων και των αρμονικών στηλών» (1987-88), «Η μορφολογία της μουσικής» (1988-89), "Οργανογνωσία-Ενοργάνωση" (1988-89), «Η αρμονία και η αισθητική της» (σε 3 τεύχη, με παράρτημα για την τεχνική της παραλλαγής και για την εναρμόνιση της ελλ. δημοτικής μουσικής 1988-89), "Η Αντίστιξη" σε 2 τεύχη (1990-92) και το "Η φυγή" (1990-92), κ.λπ. Οι σπουδαιότερες συνθέσεις του: 2 Συμφωνίες (Ι: "Θανάσης Διάκος" 1981-84), ΙΙ: "Αντιστασιακή" 1984-85), 2 Συμφωνικά Ποιήματα ("Οι μέλισσες" 1981-84, "Πάνας" 1984-85), 2 Κοντσέρτα (για τρομπέτα και ορχ. 1986-87, για τρομπόνι και ορχ. 1987-88), 2 Συμφωνικές Εισαγωγές ("Οι 2 τάφοι" 1960-61, "Περσέας και Ανδρομέδα" 1974-75), 2 Ηπειρώτικες Φαντασίες (για σολίστ, χορωδία και ορχ., 1975), 2 Καντάτες (Ι: "Πότε θα κάμει ξαστεριά" δημοτική ποίηση, ΙΙ: "Λίγο φως" ποίηση δική του 1980-81), 3 Μουσικά σχεδιάσματα για σολίστ, χορωδία και ορχ. (Ι. "Σαράντα παλληκάρια" 1975-80, ΙΙ. "Καραγκούνα" 1975-80, "Τρεχαντήρα" 1981-84), 3 μουσικά παραμύθια (1981-84), "Ρίζες" (3 ελλ. Σουίτες για ορχ. 1960, 1961, 1986-87), "Ρεμβασμός" (για τσέλο και ορχ. 1988), "Συμφωνικό Τρίπτυχο" (1991-92), κ.λπ. Επίσης, περισσότερα από 100 τραγούδια, 15 εμβατήρια, 187 φούγκες όλων των ειδών και των συνδυασμών, σκηνική μουσική και έργα μουσικής δωματίου.΄Εχει επίσης ασχοληθεί με τη λογοτεχνία και έχει γράψει ποίηση, θεατρικά έργα, ηθογραφικές κωμωδίες, κ.λπ. Το 1987-88 συνέγραψε το φιλολογικό έργο «Βοήθημα», που περιέχει καλολογία, στιχουργική, σχολές ποίησης, νεοέλληνες ποιητές, τεχνική και φιλολογική ανάλυση καθώς και μελοποιήσεις.

[επεξεργασία] Πηγές