Αλαμάνος Διονύσης

Από Musipedia

(Ζάκυνθος 1960). Πρωτοήλθε σε επαφή με τη μουσική, συμμετέχοντας σε χορωδίες της γενέτειράς του και παίρνοντας μαθήματα κιθάρας από τον πατέρα του. Κατόπιν εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, όπου σπούδασε μουσική ώς το 1989 (κιθάρα με τον R. Ciampi και μετά με τον Δ. Νομικό και ανώτερα θεωρητικά με τον Κ. Νόνη στο Ωδείο «Ορφείο Αθηνών»). Έχει επίσης παρακολουθήσει σεμιναριακούς Κύκλους ανάλυσης, σύνθεσης και ενορχήστρωσης στο Λονδίνο (1986-88) και έχει ασχοληθεί ιδιαίτερα με τη μεταπολεμική «avant garde» και τη σύγχρονη αυτοσχεδιαζόμενη μουσική. Από το 1991 ανήκει στο προσωπικό του Ορφείου Αθηνών, διδάσκοντας ανώτερα θεωρητικά. Έχει εργαστεί επίσης ως καθηγητής φωνητικού και ενόργανου αυτοσχεδιασμού και ιστορίας της μουσικής στην ΑΣΔΤ «Αρχή» (1993-95) ενώ από το 1996 είναι συνεργάτης του Παν/μίου Αθηνών, ιδρυτικό μέλος του ΙΣΘΜΕ και της ΑΣΔΤ «Ίασπις». Αντιπροσωπευτικά έργα του: «Νεκροί χώροι» (ορχήστρα), «Ιληωρός» (ορχήστρα), «Κουαρτέτο εγχ. αρ. 1», κουαρτέτο εγχ. «Luminus», κουιντέτο πνευστών «Όκρεις» (παίχτηκε στο ΜΜΑ το 1999), «Άια» για 2 πιάνα, «Τρίο» για φλάουτο, τσελο και πιάνο, «Air» για φλάουτο, «Λάας» για κόρνο, «Στις σκιές του χρόνου» για κιθάρα, «Νηλεώς ωδ’ ερρύθμισμαι» για σύνολο δωματίου, κ.λ.π.

Πηγές

• Τάκης Καλογερόπουλος, Λεξικό της Ελληνικής μουσικής, εκδόσεις Γιαλλελή, 2001