Θεοφανίδης Μενέλαος

Από Musipedia

(Παγώνδα Σάμου 1913 - Aθήνα 1997). Διακεκριμένος και πολυγραφότατος συνθέτης του ελαφρού μουσικού θεάτρου. Φοίτησε αρχικά στη Φιλοσοφική Σχολή του Παν/μίου Αθηνών, αλλά την εγκατέλειψε και στράφηκε στη μουσική. Σπούδασε στο Μουσικό Λύκειο Αθηνών με τον Δημ. Λεβίδη και κατόπιν, με υποτροφία του Δήμου Αθηναίων, στο Ωδείο του Παρισιού με τον Νταριούς Μιλώ. Εκτός από τις επιθεωρησιακές του επιτυχίες (έγραψε μουσική σε 100 περίπου επιθεωρήσεις!!: «Κουράγιο Σωτήρη», κ.λπ.), έχει δώσει και στην οπερέτα (ήδη από το 1940) αξιόλογη εργασία με γούστο, πρωτοτυπία και έμπνευση. Από τις οπερέτες του παραμένει δημοφιλέστερη το «Τσιγγάνικο Ρομάντσο» σε λιμπρέτο του Γιάννη Πρινέα, όπου σημείωσε μεγάλη επιτυχία ο τενόρος Νίκος Περδίκης. Πρωτοπαίχτηκε στη Θεσ/νίκη από το θίασο Ολυμπίας Καντιώτη-Ριτσιάρδη, με τον Μ. Φιλιππίδη. Η οπερέτα αυτή παρουσιαζόταν και με τον τίτλο "Τσιγγάνικα βιολιά". Ακολουθεί σειρά από 20 περίπου οπερέτες και μουσικές κωμωδίες: "Ραντεβού στο καμπαρέ", "Νύχτες στο Νείλο", "Πρώτη νύχτα γάμου", «Κάρμινα», "Κουράγιο Σωτήρη", «Καζανόβας με το ζόρι», "Σ' αγαπώ και θα με πάρης" «Ο έρωτας είν’ η ζωή μας», κ.λπ. Επίσης μουσική για επιθεωρήσεις και επιθεωρήσεις «πίστας»: «Το Τραγούδι της Αθήνας 1954, «Φεστιβάλ στην Αθήνα», «Ομόνοια Πλας» (1955), «Μοντέρνες γυναίκες» 1960, «Κουράγιο Σωτήρη» (1960), «Μεσάνυχτα και κάτι» (1960), «Χολλιντέι στο Παγκράτι» (1960), «Πώς να κλέβετε τίμια» (1960), κ.λπ. Πολλά από αυτά τα έργα γράφτηκαν ειδικά για τη σύζυγό του Σοφία Βερώνη (γ. 1910) και την αδελφή της Καίτη Βερώνη-Μαυροπούλου (γ. 1912). Έχει επίσης συνθέσει πολλά τραγούδια, που γνώρισαν μεγάλη επιτυχία. Ο Κ. Μυλωνάς επισημαίνει ότι τα περισσότερα τραγούδια του Θεοφανίδη διακρίνονται από σπάνια θεατρικότητα και ότι τα "κουπλέ" του, έχοντας χαρακτήρα "μουσικής πρόζας", απαιτούν ιδιαίτερα εκτελεστικά προσόντα. Τα δημοφιλέστερα τραγούδια του υπήρξαν τα: "Πάμε στο άγνωστο με βάρκα την ελπίδα" (1946), "Πρίμο-σεγκόντο", "Το τραγούδι της λευτεριάς", "Ομόνοια πλας" (1954), "Ματάκια κλαμένα", "Ο άνθρωπός μου", "Χιλιάδες βράδυα", "Σ' αγαπώ και μ' αρέσει η ζωή", "Αμάν η γλύκα σου", "Κόσμος πάει κι έρχεται", "Σατράπη μου", "Όλα, μα όλα, μ' αρέσουν σε σένα", "Άλα, πασά μου", "Ματάκια γαλανά", "Κάποιος κάπου κάποτε...", "Αχ συντροφιά μου εσύ", "Δεν σ' αγαπώ, σε λατρεύω", "Απόψε καίω τον ντουνιά" (1955), "Σουβενίρ ντ’ Ατέν", "Βροχή", "Η αγάπη μου η τελευταία", "Το ταγκό μας", "Πέρασαν μέρες, περάσανε μήνες περάσανε χρόνια", "Κάνε μου τέτοια", "Είσαι το μεγάλο μου αμόρε", "Το ξεροβόρι", "Η ζωή μας λίγη", "Καλημέρα ζωή", "Σαγιονάρα". Δημοσίευσε επίσης πολλά κριτικά σημειώματα σε θεατρικά περιοδικά. Διετέλεσε πρόεδρος της Ομοσπονδίας Μουσικών Σωματείων Ελλάδος, πρόεδρος του Συνδέσμου Επαγγελματιών Μουσικών, μέλος ΔΣ της Εταιρείας Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων, διευθυντής της Σχολής Μουσικού Θεάτρου "Μ. Θεοφανίδη" στο Ελληνικό Ωδείο και μέλος της ΕΕΜ. Τιμήθηκε με το Χρυσό Σταυρό του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων και με άλλες διακρίσεις.

Πηγές

• Τάκης Καλογερόπουλος, Λεξικό της Ελληνικής μουσικής, εκδόσεις Γιαλλελή, 2001