Καλογεράς Αλέξανδρος
Από Musipedia
(Αθήνα 1961). Διακεκριμένος σύγχρονος συνθέτης.
Πίνακας περιεχομένων |
[επεξεργασία] Σπουδές
Σπούδασε στη Φαρμακευτική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών (χωρίς να ολοκληρώσει) και στράφηκε στη σύνθεση (έχοντας ήδη μελετήσει πιάνο από μικρή ηλικία). Στους καθηγητές του (Εθνικό Ωδείο): η Τούλα Μινέτου-Μεταξά, η Χαρά Καλομοίρη και ο Αλ. Τουρνάισεν (πιάνο), ο Δ. Δραγατάκης (θεωρητικά), ο Α. Κοντογεωργίου (διεύθυνση χορωδίας) και ο Γιώργος Ζερβάνος (φωνητική). Στη συνέχεια, σπούδασε ως υπότροφος στο Boston University, παίρνοντας Master στα ανώτερα θεωρητικά και τη σύνθεση (με καθηγητές τους: Θ. Αντωνίου, Bernard Rands και John Harbison). Πήρε επίσης διδακτορικό από το Harvard University. Παράλληλα, παρακολούθησε ονομαστά Σεμινάρια (Αβινιόν, Αγίας Πετρούπολης, Ντάρμσταντ, κ.ο.κ.) και πήρε μέρος σε Φεστιβάλ Σύγχρονης Μουσικής στην Ελλάδα και το εξωτερικό.
[επεξεργασία] Σταδιοδρομία
Είναι μέλος της ΕΕΜ. Κάθε χρόνο (με αρχή το 1990) καλείται και διδάσκει στην Αγία Πετρούπολη από τον εκεί Σύνδεσμο Μουσουργών. Έργα του εκτελούνται συχνά σε πόλεις της Ευρώπης και της Αμερικής, ενώ του έχουν απονεμηθεί 2 Α' βραβεία στον Διαγωνισμό σύνθεσης "Γ.Α. Παπαϊωάννου" (το 1991, για το ορχηστρικό έργο δωματίου "Στάντσα" και το 1993, για το "Κουαρτέτο"). Έχει επίσης τιμηθεί με το Β' βραβείο στον διεθνή Διαγωνισμό σύνθεσης του Α' Προγράμματος ΕΡΑ (το 1990, για το κουαρτέτο εγχ. "Ιέρων") και με 2 βραβεία από το Παν/μιο του Χάρβαρντ (το 1991, για το ορχηστρικό έργο "Στάντσα-Βήτα" και το 1992 για το πιανιστικό έργο "Στάσιμον").
[επεξεργασία] Εργογραφία (επιλογή)
Άλλα έργα του: "Οpus Zero" (για πιάνο, 1984), "3 Εικόνες" (για φλάουτο, 1985), "Άσμα ηρωικό και πένθιμο για τον χαμένο Ανθυπολοχαγό της Αλβανίας" (εμπνευσμένο από τον Ελύτη, για υψίφωνο, βαρύτονο, αφηγητή και οχήστρα δωματίου, 1987), "Ο χορός του Οδυσσέα" (για βιόλα, 1987), "Λόκριον" (για τσέλο και πιάνο, 1988), "Ο χορός" (για σόλο ποντιακή λύρα, 1988), "Αίλινος" (για 4 κλαρινέτα, 1986), "Ιστρία" (για τρομπέτα, 1988), "Canto" (για κλαρινέτο και χορευτή, 1989-90), "Pour Elisa Te" (για κοντραμπάσο κλαρινέτο, 1990), "Hors Temperament" (για σαξόφωνο βαρύτονο, 1990), "Νόμος" (για όμποε, 1990), "Στο δρόμο για τη Σεβίλλια" (καντάτα: ποίηση Φ. Γκ. Λόρκα σε διασκευή Ο. Ελύτη, για μεγάλη μικτή χορωδία, μεσόφωνο, κλαρινέτο και 2 εκτελεστές κρουστών, 1989-1991), "Κοντσέρτο για πιάνο και ορχήστρα δωματίου" (στηρίζεται σε σειραϊκές διαδικασίες πάνω στις 33 σωζόμενες νότες από το 1ο στάσιμο του "Ορέστη", 1991), "...Τις εν πύλαισι..." (για κοντραμπάσο και μαγνητοταινία, 1991), "Η αληθινή ιστορία για τα 3 μικρά γουρουνάκια" (εκπαιδευτικό έργο για τρίο εγχ. και αφηγητή, 1991), "Κουαρτέτο" (για φλάουτο, κλαρινέτο μπάσο, πιάνο και κρουστά, 1992), "Κουιντέτο πνευστών" (1992), Τρελλοβάπορο" (σε ποίηση Ο. Ελύτη, για μικτή χορωδία, φλάουτο, μαντολίνο, βιολί, βιόλα και τσέλο, 1992), "Κουαρτέτο" (βιολί, κλαρινέτο, τσέλο και πιάνο, 1992), "Τρίο" (για βιολί, τσέλο και πιάνο, 1992), "Χορικά της Ορέστειας" (για χορωδία, βιολί, κιθάρα, κρουστά και πιάνο, 1992), "Seven visions in the shades of azure" (για κιθάρα, 1992), "Προοίμιον Α'" (για φλάουτο, 1993), "Προοίμιον Β'" (για φαγκότο, 1993). "Κασσάνδρα" (μονόδραμα, 1994), «Fantasia» (για πιάνο, 1997), κ.λπ.
Επίσης, διάφορα έργα ηλεκτρονικής μουσικής: "Lux Aeterna" (1990), "Διόνυσος δεσμώτης" (1992) έργα σκηνικής μουσικής: "Η δημιουργία του κόσμου και άλλες υποθέσεις" (του Α. Μίλλερ, για ορχήστρα δωματίου, 1986), "Έντα Γκάμπλερ" (του Ίμπσεν, 1987) καθώς και μουσική για τον κινηματογράφο: "Summer afternoon" (ηλεκτρονική μουσική, 1990), κ.λπ.
Εκδότες των έργων του: EDI-PAN και BMG Ariola (Ρώμη).
Πηγές
- Τάκης Καλογερόπουλος, Λεξικό της Ελληνικής μουσικής, εκδόσεις Γιαλλελή, 2001
