Κανάς Χαράλαμπος (Μπάμπης)

Από Musipedia

Διακεκριμένος σύγχρονος συνθέτης, φλαουτίστας και καθηγητής θεωρητικών. Γεννήθηκε το 1952 στο Νέο Φάληρο, όπου και μεγάλωσε. Γιος του ονομαστού θαλασσογράφου Αντώνη Κανά, έδειξε από παιδί ενδιαφέρον και αγάπη για την μουσική, και μάλιστα για τη σύνθεση. Το 1969 γράφεται στο Ωδείο Αθηνών, όπου σπουδάζει θεωρητικά με τον Μενέλαο Παλλάντιο και φλάουτο με τον Ούρς Ρύτιμαν. Τελείωσε και τους δυο τομείς των σπουδών του με Άριστα (το 1977 και το 1980 αντίστοιχα). Παράλληλα συνέχισε σπουδές αντίστιξης, φούγκας και σύνθεσης κατά τη διάρκεια πολυετούς μαθητείας κοντά στον Γ. Α. Παπαϊωάννου. Η μουσική γραφή του Μπάμπη Κανά είναι κυρίως αντιστικτική. Παρ' όλο που βασική του επιδίωξη είναι η ανάδειξη του μελωδικού στοιχείου, επιζητεί την δομική ενότητα με την χρήση βασικών μοτίβων που λειτουργούν σε όλη τη διάρκεια του έργου. Το ύφος του χαρακτηρίζεται από μια ταλάντευση στα όρια διευρυμένης τονικότητας-πολυτονικότητας, που συχνά επιτυγχάνεται με την χρήση πολύφθογγων συγχορδιών ή και τρόπων της Εθνικής μουσικής. Τα μέχρι σήμερα έργα του περιλαμβάνουν: συνθέσεις για σόλο όργανα, μουσική δωματίου, χορωδιακά έργα, μουσική για σόλο και ορχήστρα, καθώς και πολλά τραγούδια. Έχει γράψει επίσης μουσική για το θέατρο και το ραδιόφωνο. Έχει δεχθεί παραγγελίες σύνθεσης από Φορείς, όπως η ΕΕΜ, ο ΟΜΜΑ, το Ίδρυμα "Αλέξανδρος Ωνάσης", το Ευρωπαϊκό Πολιτιστικό Κέντρο Δελφών, ο Οργανισμός «Θεσ/νίκη, Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης», κ.ο.κ. Έργα του εκτελούνται συχνά σε συναυλίες, έχουν ηχογραφηθεί και μεταδίδονται από το Γ' Πρόγραμμα της ΕΡΑ, του οποίου υπήρξε και συνεργάτης (παραγωγός προγραμμάτων για τους Έλληνες συνθέτες). Διδάσκει θεωρητικά στο Ωδείο Αθηνών, το Ωδείο Νικόλαος Μάντζαρος και σε άλλα Ωδεία. Διδάσκει σύνθεση στο Ωδείο Κόνταλυ (Ωδείο Kod?ly). Στους μαθητές του και οι: Νίκος Δημητράτος, Χρήστος Παπαγεωργίου, κ.ά. Διετέλεσε στέλεχος της Ορχ. "Παναρμόνια" (παίζοντας πίκκολο και κρουστά), μετέχοντας και ως ομιλητής στα Σεμινάριά της Οργάνωσης. Είναι μέλος της ΕΕΜ (από το 1984) και από το 1989 έχει μετάσχει επανειλημμένα στο ΔΣ της (διετέλεσε επί σειρά ετών και γεν. γραμματέας). "...Νoιώθω να έχουμε την ίδια κουλτούρα με τον Μπάμπη Κανά. Είναι ευρωπαίος δημιουργός..." (δήλωσε ο Patrick Gallois, κοντσερτίστας, 1ο φλάουτο της Όπερας του Παρισιού, σε συνέντευξη στα ΝΕΑ τον Ιανουάριο του 1992). Κυκλοφορεί compact disc που περιλαμβάνει τα εξής θαυμάσια έργα του: "Σονάτα για φλάουτο και πιάνο" (έργο 2, 1981), "Πρελούδιο-Φαντασία για πιάνο" (έργο 10, 1988, βραβείο του Διαγωνισμού σύνθεσης "εις μνήμην Μιχ. Σβορώνου" ), «Renegade-Duo» (για βιολί και πιάνο, έργο 11, 1989), "Ballade" (για σαξόφωνο και πιάνο έργο 13) και τέλος, τις "4 στροφές για σόλο φλάουτο" (έργο 18, 1992, Α' βραβείο σύνθεσης στον Διαγωνισμό της Στέγης Γραμμάτων και Τεχνών του 1993). Άλλα έργα του: «Κυκλος τραγουδιών σε ποίηση Καβάφη, Λαπαθιώτη, Καριωτάκη για μεσαία φωνή και πιάνο» (έργο 1, 1975-77), "Εισαγωγή και παραλλαγές σε μια ελλ. μελωδία για οκτέτο πνευστών» (έργο 3, 1982), «Πέντε μαδριγάλια πάνω στο «Μονόγραμα» του Οδ. Ελύτη, για μικτή χορωδία a cappella (έργο 4, 1982) "Σουίτα για τρομπέτα και πιάνο" (έργο 5, 1983), «Το έργο 5», για τρομπέτα και ορχήστρα (κονσέρτο, έργο 5α), «Τα τραγούδια του ήλιου» κύκλος 12 τραγουδιών για 3φωνη παιδική ή γυναικεία χορωδία a cappella ή με οργανική συνοδεία, σε ποίηση Γιώργη Κρόκου (έργο 6, 1984), "Κουιντέτο για χάλκινα πνευστά" (εργο 7, 1985), "Ιντερμέτζο για 4 φλάουτα" (έργο 8, 1985), "Ο καρχαρίας" (για φλάουτο, κλαρινέτο και τρίο εγχ., έργο 9, 1988), «Ντούο σονάτα» για 2 φαγκότα, (έργο 12, 1990), "Τρίο σονάτα" για φλάουτο, βιόλα και κιθάρα, (εργο 14, 1991), "Παρτίτα" (για φλάουτο και έγχ., έργο 15, 1991, παραγγελία του ΟΜΜΑ), "Νυχτωδία" (από τον Ελύτη, για φωνή και ενόργανο Σύνολο, έργο 16, 1991), "7 στιγμιότυπα για πιάνο" τρίφωνες inventions σε μορφή σουίτας για πιάνο (έργο 17, 1992), "Ζάχλωρος" (για φλάουτο και ορχ. εγχόρδων, και κρουστά (προαιρετικά) (έργο 19, 1993), «Κάποια λυρικά» για φωνή και πιάνο σε ποίηση Πορφύρα, Εφταλιώτη, Καβαδία, Σκαρίμπα (έργο 20, 1993), "Οκτέτο" (έργο 21, 1993), "6 χορωδιακά" a cappella για μικτή χορωδία σε ποίηση Σαπφούς, δημοτική, Καβάφη, Ελύτη και Ν. Σοφιανού, (έργο 22, 1994), "Εισαγωγή και παραλλαγές σε ένα θέμα του Δ. Δραγατάκη" (για όμποε και πιάνο, έργο 23, 1994), "Αργοναύτες" (από τον Ντ. Χ. Λώρεντς για βαρύτονο και ορχ. εγχόρδων (έργο 24, 1994), «Αίμος ή όπως αλλιώς τον λένε» (sic) :αναθεώρηση του έργου 8, για κουαρτέτο σαξοφώνων (έργο 25, 1996), «Οι δύο νύχτες»» Κύκλος τραγουδιών για 2 φωνές, σε ποίηση Ιουλίτας Ηλιοπούλου (έργο 26, 1988-1996), «ΔΙΟΝΥΣΟΥ ΠΛΟΥΣ» Καντάτα για 2 φωνές και ορχήστρα, πάνω στον ομώνυμο Ομηρικό Ύμνο (έργο 27, 1996), Κουιντέτο για κλαρινέτο και έγχορδα βασισμένο σ’ ένα θέμα του Δ. Σαββόπουλου (έργο 28, 1996), «Σερενάτα» (για Κουιντέτο ξύλινων πνευστών, έργο 29, 1997), «Rag» Τριο-Σονάτα έργο 30 (για σαξόφωνο, βιμπράφωνο και κοντραμπάσο, 1997). Έγραψε επίσης διάφορα τραγούδια, σκηνική μουσική, μουσική για ραδιοφωνικές εκπομπές και μουσική για την Τελετή απονομής των βραβείων του Ιδρύματος "Αλ. Ωνάσης". Έγραψε «Piano Trio» (2.000).

Πηγές

• Τάκης Καλογερόπουλος, Λεξικό της Ελληνικής μουσικής, εκδόσεις Γιαλλελή, 2001