Κασσιανή
Από Musipedia
4πρακτη όπερα του Γ. Σκλάβου σε λιμπρέτο του Σ. Σπεράντσα. Η σύνθεση του έργου διάρκεσε από το 1929 ώς την 1η Σεπτεμβίου 1933, ενώ η ενορχήστρωση τελείωσε τον Αύγουστο του 1936. Η Α' εκτέλεση έγινε στις 30.10. 1959 με μαέστρο τον Α. Παρίδη, σκηνοθέτη τον Φρ. Θεολογίδη, διευθ. χορωδίας τον Μ. Βούρτση, σκηνογράφο τον Β. Φωτόπουλο και ερμηνευτές τους: Λ. Κουρουσόπουλο (Θεόφιλο), [[Βρέτος,_Μαργαρίτης_Παπαχρήστου|Βρέτος,_Μαργαρίτης_Παπαχρήστου|Ν. Παπαχρήστο]] (Μιχαήλ Β'), [[Τζαβάρα,_Αφοί|Τζαβάρα,_Αφοί|Π. Τζαβάρα]] (Ευφροσύνη), Ε. Τερζή (Βάρδα), Β. Γιαννουλάκο (Ακύλα), Σπ. Καλογερά (Δένδερι), Μ. Μωραΐτoυ (Κασσιανή), Σ. Γλαντζή (Θεοδώρα), Γ. Ζάκκα (Πετρωνά), Τ. Τσαχουρίδου (`Aννα), Α. Μορφονιού (Ηγουμένη), Ε. Μαρσέλλο (Θεόδωρο), Α. Πανταζηνάκο (Μάξιμο). Η υπόθεση έχει ως εξής: "Α' ΠΡΑΞΗ. 1η Εικόνα. Ο Θεόφιλος διαλέγει για μνηστή του τη Θεοδώρα, προτιμώντας την από την Κασσιανή που έδειξε (τη γνωστή) ετοιμότητα πνεύματος κατά τη διαδικασία εκλογής. 2η Εικόνα. Ο Θεόφιλος καθισμένος στο γραφείο του μετανοεί που δεν διάλεξε την Κασσιανή. 3η Εικόνα. Η Κασσιανή βρίσκεται στο μέγαρό της προσπαθώντας να παρηγορηθεί. Μπαίνει ο Ακύλας και ζητάει το χέρι της. Εκείνη δέχεται. Στη συνέχεια προσέρχεται η αυτοκράτειρα Ευφροσύνη και της ζητάει να παντρευτεί το μετανιωμένο γιο της Θεόφιλο. Η Κασσιανή της γνωστοποιεί ότι ήδη έδωσε υπόσχεση γάμου στον Ακύλα. Η Ευφροσύνη φεύγει θυμωμένη και καταφθάνει ο Μάξιμος με διαταγή του Θεόφιλου. Πρέπει ο Ακύλας να αναχωρήσει αμέσως για εκστρατεία στη Σικελία. Β' ΠΡΑΞΗ. 1η Εικόνα. Ο Θεόφιλος ανακοινώνει στη Θεοδώρα την νίκη του στρατού της Σικελίας και διοργανώνει γιορτές. Έρχεται ο υπασπιστής Μάξιμος που μεταφέρει γράμμα του Ακύλα προς την Κασσιανή και με προτροπή του Θεόφιλου διαδίδει ότι ο Ακύλας στη Σικελία είναι ερωτευμένος με μια σκλάβα, τη Μαρκελίνα. Η Κασσιανή τον πιστεύει και ο Θεόφιλος μεταθέτει τον Ακύλα στην Κρήτη. 2η Εικόνα. Η λυπημένη Κασσιανή πηγαίνει σε παρεκκλήσι να προσκυνήσει τις απαγορευμένες εικόνες (περίοδος Εικονομαχίας). 'Ερχεται ο Θεόφιλος που την παρακολουθεί και της εκφράζει τη μεγάλη αγάπη του. Εκείνη τον παρακαλεί να την αφήσει ήσυχη στη θλίψη της. Γ' ΠΡΑΞΗ. 1η Εικόνα. Η Θεοδώρα καλεί την Κασσιανή και τη διαβεβαιώνει ότι οι διαδόσεις είναι ψεύτικες και ότι ο Ακύλας την αγαπάει. Εκείνη φεύγει χαρούμενη για να παρακαλέσει τον Θεόφιλο να φέρει πίσω τον Ακύλα. 2η Εικόνα. Η Κασσιανή βρίσκεται στο εξοχικό παλάτι του Θεόφιλου και τον πείθει να φέρει πίσω τον Ακύλα. Όμως γυρίζοντας στην πόλη η φρουρά της συμπλέκεται με τους κακοποιούς του Πετρωνά. Στη συμπλοκή επεμβαίνει και ο Θεόφιλος κινδυνεύοντας να σκοτωθεί, αλλά τον σώζει κάποιος άγνωστος που πληγώνεται θανάσιμα. Είναι ο Ακύλας, που κρυφάκουσε τη συνομιλία Θεόφιλου-Κασσιανής, έμαθε για τα αισθήματα της αγαπημένης του και τώρα ξεψυχάει στα χέρια της. ΤΕΤΑΡΤΗ ΠΡΑΞΗ. Έχουν περάσει τρία χρόνια. Η Κασσιανή είναι αποσυρμένη σε μοναστήρι. Ακούγοντας τις καλόγριες να ψάλλουν εμπνέεται και γράφει στο αναλόγιο της το γνωστό τροπάριο "Κύριε ἡ ἐν πολλαῖς ἁμαρτίαις περιπεσοῦσα γυνή". Όμως διακόπτει το γράψιμο και κρύβεται, γιατί φτάνει κάποιος ξένος. Είναι ο Θεόφιλος, που διαβάζει το μισοτελειωμένο τροπάριο και προσθέτει μερικούς στίχους. Στη συνέχεια επιχειρεί να μπει στο παρεκκλήσι για να τη συναντήσει, αλλά (ως εικονομάχος) αναχαιτίζεται από την εικόνα του Χριστού. Φεύγει χωρίς να δει την Κασσιανή, η οποία κινείται να τον ακολουθήσει, αλλά συναισθανόμενη τη θέση της μετανιώνει και σωριάζεται συντριμμένη μπροστά στο αναλόγιό της".
Πηγές
- Τάκης Καλογερόπουλος, Λεξικό της Ελληνικής μουσικής, εκδόσεις Γιαλλελή, 2001
