Κωνσταντινίδης Ντίνος

Από Musipedia

(Κων/νος) (Ιωάννινα 1929). Διακεκριμένος σύγχρονος βιολιστής και συνθέτης. Άρχισε βιολί κατά την Κατοχή στα Ιωάννινα (με την `Ολγα Μέντζου). Κατόπιν σπούδασε βιολί, θεωρητικά και σύνθεση στο Ελληνικό Ωδείο (με τους Τόνυ Σούλτσε, Μ. Βάρβογλη και Γ.Α. Παπαίωάννου) κάνοντας και ιδιαίτερα μαθήματα με τους Γ. Λυκούδη και Λήδα Κουρούκλη (μουσική δωματίου). Aπεφοίτησε το 1952 με Α' βραβείο και έπαθλο "Δ. Λαυράγκα" κι αμέσως μετά (28.4.1952) έδωσε στην αίθουσα του Ωδείου Αθηνών αξιομνημόνευτο ρεσιτάλ. Από το 1952 ήταν βιολιστής στην ΚΟΑ (μόνιμος από το 1955 ώς την 1.1.1963, που απεχώρησε) και στη Συμφωνική της Ραδιοφωνίας (με την οποία έπαιξε ως σολίστ υπό τη διεύθυνση του Ι. Μπουστίντουι το 1ο Κοντσέρτο του Μπρουχ). Το 1957 πήγε με 3ετή υποτροφία στις ΗΠΑ και έκανε λαμπρές μουσικές σπουδές (στη Σχολή "Τζούλιαρντ" Ν. Υόρκης, παίρνοντας δίπλωμα βιολιού και παρακολουθώντας μαθήματα σύνθεσης με τους Ίρβιν Φάιν και Ρόμπερτ Κράφτ). Το 1961 επέστρεψε στην Αθήνα και εκτός από τη συμμετοχή του στην ΚΟΑ, ανέλαβε εξάρχων στη ΜΟΑ. Το 1963 έφυγε οριστικά για την Αμερική και εργάστηκε ως βιολιστής στη Συμφωνική της Ινδιανάπολης (ώς το 1965) και ως εξάρχων στην εκεί Συμφωνιέτα. Παράλληλα μελέτησε στο Παν/μιο της Ιντιάνα και στη συνέχεια, στο Παν/μιο του Μίτσιγκαν (όπου και έκανε τη διατριβή του στη σύνθεση το 1968) εξελισσόμενος σε ονομαστό εκτελεστή, καθηγητή και συνθέτη. Έπαιξε ως εξάρχων σε πολλές Συμφωνικές των ΗΠΑ, αλλά και ως σολίστ συνέπραξε με σημαντικές Ορχήστρες. Επίσης εμφανίστηκε σε πολλά ρεσιτάλ. Από το 1966 διδάσκει στο Παν/μιο της Λουιζιάνας (καθηγητής από το 1968 και Boyd Professor από το 1986). Από το 1974 διευθύνει το Φεστιβάλ Σύγχρονης Μουσικής του Παν/μίου, ενώ από το 1980 διευθύνει το Τμήμα σύνθεσης. Το 1990 έκανε μεγάλη περιοδεία στην Κίνα, δίνοντας διαλέξεις, παρουσιάζοντας συνθέσεις του και διευθύνοντας τη Συμφωνική του Σεν-Ζεν (σε Πεκίνο, Σαγκάη, Καντόνα και Σεντσέν). Έχει τιμηθεί με πολλά βραβεία και διακρίσεις, μεταξύ των οποίων το Α' βραβείο Όπερας Δωματίου του Παν/μίου του Μπρούκλιν και 17 ASCAP για συνθέσεις του. Επίσης τιμήθηκε από την Εθνική Μουσική Εταιρία Παιδαγωγών Αμερικής με βραβείο διδασκαλίας. Ως συνθέτης είναι πολυγραφότατος (σε όλα τα μουσικά είδη). Παραθέτουμε ορισμένα από τα έργα του: 5 Συμφωνίες (1967, "Ενδοσκοπήσεις": 1983, Συμφωνία για ορχ. πνευστών, άρπα και κρουστά: 1988, 1995, 1996), 3 "Φαντασίες του Μεσονυκτίου" (1989, 1989, 1990), Κοντσέρτο για βιολί, τσέλο, πιάνο και ορχ. (1967), Κοντσέρτο για ορχ. (1979), Κοντσερτίνο για ευφώνιο ή τούμπα και ορχ. (1980), "Σουίτα του Διάκου" (για κιθάρα και ορχ., 1982), "Hommage" (λαϊκό κοντσέρτο για φλάουτο και ορχ. 1988), "Κίνα Α', Β', Γ', Δ'" (4 κοντσέρτα για σόλο όργανα και ορχ. δωματίου, 1990-1992), 2 Κουαρτέτα εγχ. (1967, 1979), 2 Τρίο για βιολί, τσέλο και πιάνο (1966, 1984), 2 Ραψωδίες για όμποε ή φλάουτο (με άρπα 1977, με πιάνο 1978), Κουαρτέτο για ξύλινα (1966), Κουιντέτο για χάλκινα (1979, μεταγραφή και για ξύλινα), Τρίο για φλάουτο, βιόλα, κιθάρα (1970), Τρίο για 2 βιολιά και βιόλα (1971), Σονάτα για βιόλα και πιάνο (1971), Σονάτα για τσέλο (ή βιολί) και πιάνο (1971), 36 Σπουδές για 2 βιολιά (1970-74), 3 "Αφιερώσεις" (3 κουαρτέτα για διάφορα όργανα 1974, 1977, 1978), "Aφιερώσεις για ορχήστρα" ("Dedications for orchestra", 1974. Παίχτηκε από την ΚΟΑ στις 9.2.1976 με μαέστρο τον Γ. Θυμή), "Αφιερώσεις για μπάντα" ("Dedications for band", 1974), Σουίτα για 2 πιάνα (1985), "Μπαλάντα" για βιολί και πιάνο (1987), "Μεταβλητότητα" για κορνο και κουαρτέτο εγχ. (1989), 3 Σονάτες για βιολί σόλο (1968, 1976, 1979), Σονάτα για κιθάρα (1976), Σονάτα για πιάνο (1977), 3 Φαντασίες (για σόλο ευφώνιο 1978, για σόλο κλαρινέτο 1979, για σόλο φλάουτο 1979), κ.λπ. Επίσης, πλήθος έργα συμφωνικής μουσικής, μουσικής δωματίου, για σόλο όργανα και για οργανικούς συνδυασμούς κάθε είδους (για 4 τούμπες, για 4 σαξόφωνα, για σύνολο τρομπονιών, για τρομπέτες, για άρπα και κρουστά, κ.λπ.). Έχει γράψει και δεκάδες φωνητικά έργα σε ποίηση Ελλήνων και αγγλόφωνων ποιητών καθώς και αρχαίων λυρικών (με συνοδεία ορχήστρας, ορχήστρας δωματίου ή οργανικούς συνδυασμούς). Εδώ εντάσσονται και οι 2 φημισμένες όπερές του: "Intimations" ("Nύξεις", μονόπρακτη σε κείμενο Ντ. Μάντεν, για υψίφωνο, γυναικεία φωνή, αφηγητή, κλαρινέτο, βιολί, άρπα και κρουστά ή για φωνές και ορχ., 1981) και "Αντιγόνη" (3πρακτη από τον Σοφοκλή σε αγγλική απόδοση των Ν. Φιτς και Ρ. Φιτζάραλντ με παρεμβολές αρχαιοελληνικών κειμένων, για 9 σολίστ μικτή χορωδία, ανδρική χορωδία, ηλεκτρ. μπάσο, 1989). Στα φωνητικά έργα ανήκουν και τα τραγούδια του (για φωνή-πιάνο και για χορωδίες). Τέλος, έχει επενδύσει μουσικά τα πασίγνωστα σκηνικά έργα "Άμλετ" (2 φλάουτα, 2 τρομπέτες, τρομπόνι, άρπα και κρουστά, 1983), "Ο θάνατος του εμποράκου" (1986), "Οιδίπους τύραννος" (φλάουτο και κιθάρα, 1989). To 1989 κυκλοφόρησε ο δίσκος του «Chamber Works» (VESTIGE 8008). Το 1994 κυκλοφόρησε στις ΗΠΑ δίσκος ακτίνας με έργα του, ενώ έργα του υπάρχουν επίσης σε 2LP και 9 CD. (Για περισσότερες πληροφορίες, πρέπει ο αναγνώστης να ανατρέξει σε σχετικό άρθρο του Θωμά Ταμβάκου, που δημοσιεύτηκε στους «Νέους Αγώνες Ηπείρου» στις 13.10.1995).

Πηγές

• Τάκης Καλογερόπουλος, Λεξικό της Ελληνικής μουσικής, εκδόσεις Γιαλλελή, 2001