Λάβδας Αντώνιος

Από Musipedia

(Αθήνα 1926). Διακεκριμένος σύγχρονος μουσικολόγος, μουσικογράφος και συνθέτης. Άρχισε σπουδες από το 1935 στην "Αθηναϊκή Μανδολινάτα" του θείου του Ν. Λάβδα κι ιδιωτικά (την Κατοχή) με τον [[Βάρβογλης_Μάριος|Μ. Βάρβογλη]] (αρμονία). Κατόπιν, σπούδασε στο "Ελληνικό Ωδείο" με τον Μ. Κουτούγκο (αρμονία, ενορχήστρωση και διεύθυνση μανδολινάτας), τον Αντ. Ευαγγελάτο (μορφολογία), τον [[Βάρβογλης_Μάριος|Μ. Βάρβογλη]] (ιστορία μουσικής) και ιδιωτικά με τον Αλέκο Κόντη (πρακτικές εφαρμογές αρμονίας, αντίστιξη και φούγκα). Έγραψε υποκρούσεις για αρχαίες τραγωδίες ("Ικέτιδες" Αισχύλου, "Προμηθεύς Δεσμώτης"), για το σύγχρονο θέατρο ("Η μέρα της κρίσης" του Ρ. Ρούφου, "Θεοφανώ" του Αγ. Τερζάκη, "Γεύση από μέλι" της Σ. Ντελένεϋ), αλλά και για το Ραδιόφωνο ("Ηρώ και Λέανδρος" του Μουσαίου, "Ερωφίλη" του Χορτάτση). Άλλα μουσικά έργα του: "Φθινοπωρινό τραγούδι" (για βιολί-πιάνο, 1942-43), "Μινιατούρες σε κασετίνα του παλιού καιρού" (κομμάτια για πιάνο, 1942-58), "Κουαρτέτο εγχ." (1951, αναθ. 1981), "Βραδινό λιμάνι" (κομμάτια για πιάνο, 1958), "Σονάτα για σόλο βιολί" (1981-85), "Των ψυχών" (3 τραγούδια του Τ. Άγρα για φωνή-πιάνο), "Επινίκιος Πινδάρου" (για φωνή και αρχαία ελλ. κιθάρα, 1968), "3 τραγούδια της Σαπφούς" (για φωνή-πιάνο, 1970). Έγραψε επίσης χορωδιακά τραγούδια, εναρμόνισε δημοτικά τραγούδια της Ηπείρου και ενορχήστρωσε 4 δημοτικά εναρμονισμένα από τον Ν. Λάβδα. Οι κυριότερες θεωρητικές εργασίες του: "Πεντάφθογγοι κλίμακες εν τη δημώδει Μουσική της Ηπείρου", "J. Brahms, ο κλασικός της Γερμανίας και τα μουσικά ρεύματα της Ευρώπης" ("Ραδιοπρόγραμμα", 1958), "L. van Beethoven και ο Ρομαντισμός", "Cl. Debussy και ο μύθος των πραγμάτων" ("Νέα Εστία", 1962), "Μικρόν απολογητικόν της μουσικής" (για τον "Προμηθέα δεσμώτη" του Αισχύλου), "Ανατολίτικο ύφος και ελληνική μουσική" ("Κέντρο έρευνας και μελέτης των ρεμπέτικων τραγουδιών, 1977), κύκλος εκπομπών "Η Μουσική και ο Λόγος στην αρχαία Ελλάδα" (ΕΙΡ, 1967) απόσπασμα ευρύτερης σχετικής μελέτης που βραβεύτηκε από το "Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης" (1972), "Ασύμμετρες ρυθμικές μορφές στην ελληνική αρχαία ποίηση και νεότερη μουσική" ("Κανονάκι", 1988), "Μουσικές διαμορφώσεις στον ελληνικό λόγο" ("Η λέξη", Ύ 1992). Συνεργάστηκε στο "Συμπλήρωμα" της "Μεγ. Ελλ. Εγκυκλοπαίδειας" γράφοντας πλήθος λήμματα και συνέταξε το μουσικό λημματολόγιο του "Λεξικού του Νεοελληνικού Έθνους" ("Ελευθερουδάκη"). Έγραψε επίσης αναλύσεις έργων για συναυλίες της ΚΟΑ και του "Φεστιβάλ Αθηνών". (Το παρόν πόνημα του οφείλει αρκετές πολύτιμες πληροφορίες). Είχε συνεργασία σε εκπομπές του Γ' Προγράμματος του ΒΒC ("Πίνδαρος"- 1969, "Σαπφώ"- 1971). Μετέφρασε επίσης αρχαία ελληνική Ποίηση ("Νέα Εστία", τ. 104). Έγραφε μουσικοκριτική από το 1965 (1958, κατά "Μπριτάνικα") στον ημερήσιο και περιοδικό τύπο. Διεύθυνε τη "Μικρή Ορχήστρα του ΕΙΡ" σε εκπομπές προκλασικής μουσικής (1955-57). Διετέλεσε Προϊστάμενος του Μουσικού Τμήματος και Συντονιστής Προγράμματος του Σταθμού "Ενόπλων Δυνάμεων" (1949-1952) και Προϊστάμενος Τμημάτων και της Υπηρεσίας Μουσικών Εκπομπών ΕΙΡ - ΕΡΤ (1954-1977).

Πηγές

• Τάκης Καλογερόπουλος, Λεξικό της Ελληνικής μουσικής, εκδόσεις Γιαλλελή, 2001