Μαγκλιβέρας Ευάγγελος
Από Musipedia
(Αθήνα, 1909-1953). Διακεκριμένος βαρύτονος και πρωταγωνιστής της ΕΛΣ με διεθνή αναγνώριση. Τελείωσε το γυμνάσιο το 1926 και το 1928 πήγε στο Παρίσι, όπου γράφτηκε στη "Σκόλα Καντόρουμ". Στη συνέχεια, έκανε ιδιαίτερα μαθήματα με τον Μιγκουέλ Φοντέσα και επί μεγάλο διάστημα, με τον Τίτα Ρούφο. Πρωτοεμφανίστηκε το 1931 στη Νίκαια ως Σκάρπια ("Τόσκα"). Κατόπιν έδινε παραστάσεις σε διάφορες πόλεις της Γαλλίας, στο Μόντε Κάρλο και στο Παρίσι ώς το 1935 τραγουδώντας: "Ριγκολέτο", "Ηρωδιάδα" (Μασνέ), "Τόσκα", "Κουρέα της Σεβίλλης", "Τραβιάτα", "Φάουστ", κ.λπ. Το 1934 εμφανίστηκε σε παράσταση του "Ριγκολέτο" με τον Ζαν Κιεπούρα και την Λίλυ Πόνς. Το 1935 περιόδευσε σε Βέλγιο-Ελβετία και το 1936 ήλθε στην Αθήνα, όπου τον Ιανουάριο του 1937 πήρε μέρος σε σειρά θριαμβευτικών παραστάσεων του "Γ' Ελλ. Μελοδράματος" στο "Πάλλας" και τα "Ολύμπια". Το 1938 τραγούδησε στην Ιταλία "Αΐντα", "Παλιάτσους" και "Ανδρέα Σενιέ" και το 1939 στο Φεστιβάλ της Φλωρεντίας έπαιξε πρώτος τον "Βασιλέα Λήρ" στην παγκόσμια πρεμιέρα του ομώνυμου μελοδράματος του Βίτο Φράτσι. Με την κήρυξη του Ελληνοϊταλικού πολέμου επέστρεψε στην Ελλάδα, μετέχοντας έκτοτε στις παραστάσεις της ΕΛΣ ως 1ος βαρύτονός της και διακρινόμενος όχι μόνο για τη φωνή, αλλά και για την ηθοποιΐα του (τραγούδησε το 1943 στη μνημειώδη παράσταση του κατοχικού "Φιντέλιο", με τη Μαρία Κάλλας ως Λεονόρα). Εκτός αυτών, ήταν παράδειγμα συναδελφικότητας και φιλανθρωπίας. Ενδιαφερόταν ώστε όλοι οι συνάδελφοί του να εξασφαλίσουν τον επιούσιο, γι ' αυτό και έκανε επανειλημμένα διαβήματα στην κυβέρνηση και τους υπουργούς, μοχθώντας για ασφαλιστικά και συνταξιοδοτικά καλλιτεχνικά θέματα.Όλα αυτά είχαν ως αποτέλεσμα να εκλεγεί το 1952 πρόεδρος του ΣΕΗ. Τον Ιούλιο του 1952 εμφανίστηκε στο Βελιγράδι ως "Ριγκολέτο" με τον Γιουγκοσλαυϊκό μελοδραματικό θίασο (τελευταίες του εμφανίσεις, γιατί σε λίγο πέθανε από κρίση χολής). Προτομή του φιλοτέχνησε ο γλύπτης Λ. Λαμέρας. Ο Μ. Α. Ράπτης αναφέρει στο βιβλίο του, ότι βρήκε στα αρχεία της ΕΛΣ γράμματα που απηύθυνε προς τη Διοίκηση της ΕΛΣ το 1945 ο άρρωστος τότε Μαγκλιβέρας με την παράκληση να του δοθεί ένα έκτακτο βοήθημα. Ο μεγάλος καλλιτέχνης πρόσφερε τότε σε αντάλλαγμα το πιάνο, τις μπότες και τα θεατρικά ξίφη του...
Πηγές
- Τάκης Καλογερόπουλος, Λεξικό της Ελληνικής μουσικής, εκδόσεις Γιαλλελή, 2001
