Μαργαρίτη Ίντα
Από Musipedia
(Θεσ/νίκη 1904) Διακεκριμένη πιανίστα και καθηγήτρια πιάνου πανευρωπαϊκής φήμης, με μεγάλη καλλιτεχνική και παιδαγωγική προσφορά. Ο πατέρας της, ο εβραϊκής καταγωγής Αυστριακός μουσικός Adolf Rosenkranz ("Ροδοστέφανος", όπως το μετέγραψε ο ίδιος από ελληνολατρεία) ήταν εγκατεστημένος στη Θεσ/νίκη και πέθανε το 1914, σε ηλικία μόλις 40 ετών. Στο μεταξύ είχε δημιουργήσει ορχήστρα από ντόπιους μουσικούς, οι οποίοι μετά τον θάνατό του έμειναν «ορφανοί» και για να επιβιώσουν, έπαιζαν στις αίθουσες του τότε «βωβού» κινηματογράφου, παίρνοντας μαζί τους και τη μικρή Ίντα (που υπογράμμιζε τις έντονες σκηνές, παίζοντας πιάνο και ταμπούρλο!). Κατόπιν εκείνη σπούδασε μουσική στο ΚΩΘ, με καθηγητή στο πιάνο τον μετέπειτα σύζυγό της Λώρη Μαργαρίτη (παντρεύτηκαν το 1925). Δίδαξε στο ΚΩΘ από το 1920 ώς το 1953. Το 1953, μετά τον θάνατο του συζύγου της (με τον οποίο συνεργαζόταν καλλιτεχνικά, αποτελώντας περίφημο πιανιστικό ντούο με εμφανίσεις σε Ελλάδα και Ευρώπη: Μόναχο, Βιέννη, Ζάλτσμπουργκ, Βελιγράδι, Ζάγκρεμπ, Ρώμη, Πράγα, Βουδαπέστη, Ελβετία, κ.λπ.), τον αναπλήρωσε στην τάξη του πιάνου στο Salzburg, ανταποκρινόμενη σε σχετικό αίτημα της Ακαδημίας "Μοτσαρτέουμ" (δίδαξε κατά καιρούς πολλές γενιές πιανιστών: την Εύα Αναστασιάδου, την Εύα Αναστασιάδου-Λώλου, τον Γιάννη Βακαρέλη, τον Γ. Δασκούλη, την Πόπη (Πηνελόπη) Ευστρατιάδη, τη Γαβριέλα Ζαχαρίου, τον Γιώργο Θυμή, την ανιψιά της Μαρίνα Κουτούβαλη, τη Θάλεια Καραπάλη-Μισυρλή, τoν Κώστα Δ. Κακαβελάκη, κ.ά.). ΄Εμεινε καθηγήτρια ώς το 1963-64, οπότε τη διαδέχτηκε ο μαθητής της Γ. Θυμής. Είχε επίσης διατελέσει πιανίστα στην Ορχ. της ΕΛΣ. Παράλληλα, εργαζόμενη για τη διατήρηση της μνήμης του συζύγου της, κατήρτισε πλήρες αρχείο της καλλιτεχνικής δράσης και του βίου του. Αυτό το αρχείο προσέφερε το υλικό ειδικού τόμου που εξέδωσε το 1955 με τίτλο "Ο Λώρης Μαργαρίτης" (2η έκδοση το 1984). Στη συνέχεια, ανάλωσε όλη της τη δραστηριότητά στη μουσική Παιδεία και σε κάθε είδους βοήθεια (εμφανή ή αφανή) προς τους μουσικά ταλαντούχους εκπροσώπους της νέας γενιάς. Σήμερα (Απρίλιος 1997) ζει με πλήρη πνευματική διαύγεια στο Παλαιό Φάληρο, στο ίδιο εκείνο σπίτι που έζησε από το 1940 με τον Λώρη Μαργαρίτη. Η Ελλάς και η Τέχνη χωρίς αμφιβολία της οφείλουν πολλά.
Πηγές
- Τάκης Καλογερόπουλος, Λεξικό της Ελληνικής μουσικής, εκδόσεις Γιαλλελή, 2001
