Μπαλτάς Άλκης
Από Musipedia
Μπαλτάς Σωτ. Άλκης (Θεσ/νίκη 1948). Διακεκριμένη σύγχρονη μουσική προσωπικότητα (αρχιμουσικός, βιολιστής, βιολίστας και συνθέτης).
Πίνακας περιεχομένων |
[επεξεργασία] Σπουδές
Σπούδασε βιολί, αρχικά με τη μητέρα του Γαλάτεια Oικονομίδου-Μπαλτά και στη συνέχεια στο ΚΩΘ με τον Στ. Παπαναστασίου. Σπούδασε επίσης ανώτερα θεωρητικά και σύνθεση με τον Σολ. Μιχαηλίδη. Από το 1969 ώς το 1974 ήταν μέλος της ΚΟΘ, ενώ παράλληλα συνεργαζόταν ως μαέστρος με το Μουσικό Τμήμα του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (στη Νομική Σχολή του οποίου φοιτούσε) διευθύνοντας χορωδιακές συναυλίες, αλλά και συναυλίες με διάφορα οργανικά Σύνολα της συμπρωτεύουσας. Τα καλοκαίρια του 1970 και 1971 συμμετείχε ως βιολιστής στην "Παγκόσμια Ορχήστρα Νέων" ("Μουσικά Νειάτα"), με την οποία εμφανίστηκε στον Καναδά και στο Βέλγιο. Επίσης συνέδραμε την πολιτισμική προσπάθεια της "Παναρμόνια", παίζοντας βιόλα. Το 1974 πήρε πτυχίο Νομικής από το ΑΠΘ και αμέσως, με υποτροφία της Εταιρίας Μακεδονικών Σπουδών, συνέχισε τις σπουδές του στην Ανώτατη Μουσική Ακαδημία του πρώην Δ. Βερολίνου (ώς τον Ιούλιο 1978). Πήρε διπλώματα: σύνθεσης (από τον Μax Baumann) και διεύθυνσης ορχήστρας (από τον Hans-Martin Rabenstein).
[επεξεργασία] Σταδιοδρομία
Ως συνθέτης έχει βραβευτεί επανειλημμένα, συνεργάστηκε πολλές φορές με το ΚΘΒΕ και έργα του έχουν παιχτεί τόσο στην Ελλάδα, όσο και στο εξωτερικό. Από το 1975 ήταν αρχιμουσικός της Senioren Kammerorchester και από το 1977 διηύθυνε παράλληλα και την Kammerorchester Charlottenburg. Επάθε χρόνο (με σημερινό τίτλο Διεθνείς Μουσικές Ημέρες) η Διεθνής Έκθεση Θεσ/νίκης (η οποία αναγνωρίζοντας το ρόλο του τον τίμησε με ειδικό βραβείο). Έχει διευθύνει όλες τις Ελληνικές Σ.Ο., την Όπερα Θεσ/νίκης, την ΕΛΣ καθώς και πολλές ΣΟ του εξωτερικού (σε Ιταλία, Γερμανία, Ισπανία, Βουλγαρία, Γαλλία, Βέλγιο, Αυστρία, πρώην Σοβιετική Ένωση, Ρουμανία, πρώην Τσεχοσλοβακία, Σουηδία. Αργεντινή, Κύπρο, Αυστραλία, ΗΠΑ, κ.λπ.). Συμμετείχε σε πολλά φημισμένα Φεστιβάλ (του Σπολέτο, του Τσάρλεστον, του Βελιγραδίου, της Μελβούρνης, στο Φεστιβάλ Αθηνών, στα "Δημήτρια" Θεσσαλονίκης, στις ΗΠΑ, κ.λπ.). Την περίοδο 1979-1983 ήταν συνεργάτης του ΡΣ Θεσ/νίκης (στον οποίο έκανε πολλές εκπομπές με αναλύσεις μουσικών έργων) και μετά, καθηγητής ανώτερων θεωρητικών στο ΚΩΘ (1980-84) και μαέστρος της Ορχήστρας του. Δημιούργησε τότε τη Χορωδία Δωματίου και την Όπερα του ΚΩΘ, δίνοντας αρκετές συναυλίες και παραστάσεις. Επίσης (1989-90) ήταν διευθυντής του Σύγχρονου Ωδείου Θεσσαλονίκης, στο οποίο δημιούργησε Παιδική Όπερα και μετά, ήταν καλλιτεχνικός διευθυντής του Ωδείου "Μουσικό Κολλέγιο". Από το 1983, και για 3 συνεχείς 3ετίες (ώς το 1992), διετέλεσε εξαιρετικά επιτυχημένος διευθυντής της ΚΟΘ (καθιέρωσε συναυλίες για μαθητές, εργάτες και στρατιώτες, ίδρυσε την Ορχήστρα Νέων της ΚΟΘ, θεσμοθέτησε την υποτροφία "Παρμενίων Καραγκουνίδης" για μετεκπαίδευση μουσικών της Ορχήστρας στο εξωτερικό, εξασφάλισε 2 νέες αίθουσες συναυλιών για την Ορχήστρα, ανανέωσε το ρεπερτόριο της και προώθησε τους Έλληνες καλλιτέχνες). Το 1992 διορίστηκε ως ειδικός επιστήμονας στο Τμήμα Μουσικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Επίσης, από τον Οκτώβριο του ίδιου έτους, ανέλαβε διευθυντής της Ορχήστρας Ωδείων στην Αθήνα, ενώ από τον Ιούνιο του 1994 διορίστηκε γενικός διευθυντής της ΕΛΣ (εξαναγκάστηκε σε παραίτηση τον Ιούλιο του 1997) και στη συνέχεια ανέλαβε τη διεύθυνση των Μουσικών Συνόλων της ΕΡΤ. Έχει τιμηθεί από την Εταιρεία Μουσικής Βορείου Ελλάδος με Χρυσό Βραβείο για την προσφορά του στην ΚΟΘ. Επίσης, ως συνθέτης, έχει βραβευτεί σε Διαγωνισμούς σύνθεσης του ΥΠ.ΠΟ. και της Στέγης Γραμμάτων και Τεχνών. Έργα του έχουν εκτελεστεί επανειλημμένα στο εσωτερικό και το εξωτερικό. Είναι μέλος της ΕΕΜ και πρόεδρος της Καλλιτεχνικής Εταιρείας "Αριστόξενος" Θεσ/νίκης. Επίσης, επίτιμο μέλος της Φιλαρμονικής Εταιρείας της Κολωνίας.
[επεξεργασία] Μαθητές
Στους κατά καιρούς μαθητές του και οι (αλφαβητικά): Αναστάσης Βασιλειάδης, Χρύσα Γρένδα, Βίκτωρ Χ. Γλυκίδης, Γιώργος Διαμαντόπουλος, Γιώργος Θέμελης, Μαρία Καραγιάννη, Θεόδωρος Πάντσιος, Κων/νος Σιέμπης, Γιώργος Σφυρίδης,<i>Λάζαρος Τσαβδαρίδης</i> </i><b><i>Χαρά Φωτοπούλου</i><i>, Λεόντιος Χατζηλεοντιάδης, κ.ά.
[επεξεργασία] Εργογραφία (επιλογή)
Τα σπουδαιότερα έργα του: "3 κομμάτια για βιολί και τσέλο" (1969), "Λάργκο και Σκέρτσο" (για ορχήστρα εγχόρδων, 1969, υπάρχει και για κουιντέτο εγχόρδων), "Κυπριακή σουίτα" (για ορχ. 1969. Εκτελέστηκε από την ΚΟΑ στις 11.11.1974 με μαέστρο τον Β. Κολάση), "Μουσική για 4 βιόλες" (1970), "Κουιντέτο πνευστών" (1970), "Ελληνική φαντασία για βιόλα και πιάνο" (1971), "Σουίτα για μεγάλη ορχήστρα" (1972), "Τρίο εγχόρδων" (1973), "5 τραγούδια σε ποίηση Χρ. Μουχάγερ" (για φωνή και πιάνο, 1973), "7 μικρές ζωγραφιές για πιάνο" (1973), "Λαϊκά μικροτράγουδα" (για φωνή και πιάνο, 1973), "Μικρή σουίτα για πιάνο" (1974), "Μονόλογοι και διάλογοι των χορδών ενός βιολιού" (1974), "Δοκίμιο" (για τούμπα, πιάνο και τύμπανα, 1975), "6 Inventions" (για 6 όργανα, 1975), "4 κομμάτια για 6 τρομπόνια" (1976), "Ψαλμός Δαβίδ" (για διπλή χορωδία, 1976), "Σύγκλισις" (για μεγάλη ορχήστρα, 1977), "Proportionen" ("Aναλογίες", για 25 έγχορδα, 1977), "Φαντασία" (για βιολί και 6 όργανα, 1978), "Τρίπτυχο" (για μικρή ορχήστρα, 1978. Εκτελέστηκε από την ΚΟΑ στις 22.1.1979 με μαέστρο τον Κ.Τρικολίδη), "Πρελούδιο και 5 κανόνες για 2 βιολιά και τσέλο" (1980), "5 τραγούδια από τον Καβάφη" (χορωδία "α καππέλλα", 1982), "Συμφωνία σε 1 Μέρος" (για μεγάλη ορχήστρα, 1984), "Κυκλαδίτικο" (για πιάνο, 1988), "Ο ευτυχισμένος πρίγκιπας" (μουσικό παραμύθι σε κείμενο Όσκαρ Ουάιλντ, για αφηγητή, παιδική χορωδία, 2 σολίστ και 6 όργανα, 1988), "Απουσία" (στη μνήμη Κώστα Νικήτα, για ορχήστρα εγχόρδων και τύμπανα, 1989), "Μουσική για νέους" (για ορχ., 1989), "Τρίο" (βιολί, τσέλο, πιάνο, 1989), "Θέμα και παραλλαγές" (για βιολί και πιάνο, 1992), "Εις Σούλι" (σε ποίηση Α. Κάλβου, για υψίφωνο και 6 όργανα, 1992), "Της ξενιτιάς" (σε δημοτική ποίηση, για βαρύτονο, κλαρινέτο, πιάνο και ορχήστρα εγχόρδων, 1993), "4 σατιρικά τραγούδια σε ποίηση Γ. Σουρή και Α. Λασκαράτου" (1993), "3 τραγούδια της Άνοιξης" (σε ποίηση Χρυσάνθης Ζιτσέα, για χορωδιακούς συνδυασμούς, 1993), "Αφιέρωμα στη Μάνα" (10 τραγούδια για παιδική χορωδία, σε ποίηση Γαλάτειας Μπαλτά, 1994), "Μουσική για νέους" (παίχτηκε από την ΚΟΑ στις 19.5.1995 με δ/ντή τον συνθέτη), «Λαϊκά μικροτράγουδα» και «Ντιβερτιμέντο για ορχήστρα» (και τα δύο στις 3.3.2000, Α΄ εκτέλεση για την ΚΟΑ με μαέστρο τον συνθέτη),«Χίμαιρες» (για βαρύτονο, αφηγητή και ενόργανο σύνολο, 1996). Επίσης, σκηνική μουσική για το ΚΘΒΕ και το Θεατρικό Εργαστήρι Θεσσαλονίκης, και διάφορες διασκευές σε δημοτικά τραγούδια, σε κομμάτια τζαζ γνωστών συνθετών και ενορχήστρωση 16 ελληνικών λαϊκών σκοπών του Γ. Κωνσταντινίδη.
Πηγές
- Τάκης Καλογερόπουλος, Λεξικό της Ελληνικής μουσικής, εκδόσεις Γιαλλελή, 2001
