Μόσχος Κώστας
Από Musipedia
του Ιωάννη (Αθήνα 1959). Εκλεκτός συνθέτης, με μεγάλη κατάρτιση στα υπερσύγχρονα ρεύματα και εξαιρετικά έντονη και αξιέπαινη δραστηριότητα.
Πίνακας περιεχομένων |
[επεξεργασία] Σπουδές
Στην παιδική του ηλικία μετείχε σε διάφορες παιδικές χορωδίες (1966-76), ενώ άρχισε να μαθαίνει πιάνο με τη Μ. Μαριανού. Κατόπιν σπούδασε ανώτερα θεωρητικά στο Ορφείο Ωδείο με τον Γιάννη Ιωαννίδη (1977-81). Παράλληλα, πήρε μαθήματα ηλεκτρονικής και βυζ. μουσικής, τσέλου και πιάνου, ενώ δούλεψε κοντά στους Στ. Βασιλειάδη και Ν. Μαμαγκάκη. Συνέχισε τις σπουδές του στη Γαλλία (διεύθυνση ορχήστρας στην École Normale de Musique, τάξη Pierre Dervaux) σπουδάζοντας και Αρχιτεκτονική στην École Speciale d' Architecture. Αργότερα πήγε στη Γερμανία, όπου ολοκλήρωσε τις βασικές και μεταπτυχιακές σπουδές του στην ηλεκτρονική μουσική και τη μουσική πληροφορική στην Ακαδημία της Κολωνίας και του `Eσσεν με τους Η. U. Humpert, Cl. Barlow και D. Reith. Επίσης παρακολούθησε μαθήματα διεύθυνσης ορχ. και "Μουσικής Φαινομενολογίας" με τον Sergiu Celibidache καθώς και σπουδές Μουσικολογίας, Βυζαντινολογίας και Φωνολογίας στο Παν/μιο της Κολωνίας. `Eχει πάρει μέρος σε πολλά Σεμινάρια με διάσημους συνθέτες του Καιρού μας: Ι. Ξενάκη, P. Boulez, M. Kagel, K. Stockhausen, L. Nono, St. Reich κ.ά. Στο διάστημα 1987-1990 δίδαξε αλγοριθμική σύνθεση και μουσική πληροφορία ως tutor στην τάξη της σύνθεσης της Ακαδημίας του Έσσεν.
[επεξεργασία] Σταδιοδρομία
Ήδη από το 1977 πραγματοποίησε την πρώτη του αλγοριθμική εργασία μουσικής πληροφορικής, ασχολούμενος με συστήματα προγραμματισμού ηλεκτρονικών υπολογιστών στην Εταιρεία «Hewlett Packard». Παράλληλα, τον ίδιο χρόνο είχε ήδη γίνει γνωστός ως συνθέτης, γράφοντας μουσική τόσο για το θεατρικό έργο του Βασ. Βασιλικού «Ο Απόστολος Παύλος στη φυλακή των Φιλίππων» όσο και για το έργο "Ο Μπίντερμαν και οι εμπρηστές" του Μαξ Φρις. Το 1990 επεξεργάστηκε (με τον Χ. Ξανθουδάκη) τον πλήρη Κατάλογο έργων του Γ.Α. Παπαϊωάννου. Έχει εργαστεί σε πολλά «στούντιο» της Ευρώπης (WDR, STEIM, IRCAM, κ.ά.) και τον έχουν καλέσει να παρουσιάσει την εργασία του σε πολλές διεθνείς Συναντήσεις (ICMC, Darmastadt, Bourges, Marly, Rovinje, 605Κ, κ.ο.κ.). Από το 1990 μένει μόνιμα στην Ελλάδα και διευθύνει το Ινστιτούτο Έρευνας Μουσικής και Ακουστικής (IEMA), του οποίου είναι συνιδρυτής.
[επεξεργασία] Διδασκαλία
Δίδαξε σε πολλές Σχολές και Σεμινάρια του εσωτερικού και του εξωτερικού, στη θερινή Ακαδημία του Ντάρμσταντ και ως επισκέπτης καθηγητής στη Μουσική Ακαδημία της Βασιλείας (1992). Στην Ελλάδα στο τμήμα Αρχιτεκτονικής ρου ΕΜΠ, την Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών, το ΑΠΘ κ.α. Διδάσκει Μουσική Τεχνολογία στο Ωδείο Αθηνών
[επεξεργασία] Επιτροπές
Είναι μέλος της ΕΕΜ και μέλος του προεδρείου του Συλλόγου Συνθετών Ηλεκτρ. Μουσικής. Eίναι επίσης μέλος της Επιτροπής του Υπουργείου Παιδείας για τη διδασκαλία της μουσικής στα σχολεία και μέλος της Επιτροπής του ΥΠΠΟ για το Εθνικό Πολιτιστικό Δίκτυο Πόλεων.
[επεξεργασία] Έργα
Έργα του έχουν παιχθεί, εκτός από την Ελλάδα, και σε αρκετές πόλεις της Κεντρικής Ευρώπης καθώς και στον Καναδά. Αναφέρουμε τα κυριότερα: "Κοντσέρτο για πιάνο" (1978), "12 Σπουδές για πιάνο" (1979), "Τρίο εγχ." (1980), "Χορικά από τις Βάκχες" (1981), "Super flumina Babylonis" (χορωδιακό, 1982), «Tu es Petrus» (χορωδία), "Θρήνος του Φρίξου" (για τραγούδι χωρίς κείμενο, 1983), "Que ce voix" (για υψίφωνο και 8 όργανα, 1984), "12 Παραλλαγές για πιάνο" (1985), "Ελεγεία" (για ορχ. εγχόρδων, 1986), "12 παιδικά κομμάτια για πιάνο" (1986) "3 Σπουδές για ορχ." (1987), "3 τραγούδια σε ποίηση Σαπφούς" (για φωνή και 8 εκτελεστές, 1988), "Τοκάτα" (για 5 όργανα, 1990), "5 Σπουδές για φλάουτο" (1991), «Sonata per toccar» (για 2 πιάνα, 1990), «Ιδιόμελον» (για φλάουτο, όμποε, κλαρινέτο, βιόλα, κοντραμπάσο και κρουστά, 1993). Επίσης, πολλές συνθέσεις ηλεκτρ. μουσικής, όπως: "Corale quasi una fantasia" (για μαγνητοταινία, 1984), "Sweet music" (για μαγνητοταινία, 1985), 5 "Εx-audi" (για όργανα με συγχρονισμένη ηλεκτρ. επεξεργασία, 1987-89), "Kristall-Welt" (για ηλεκτρ. υπολογιστή, 1990), 2 "Ex-machina" (για έναν εκτελεστή και ηλεκτρ. υπολογιστή, 1991), "Ex-aequo" (για τσέλο και φλάουτο με ταυτόχρονη συμμετοχή ηλεκτρ. υπολογιστή, 1991), "Versus inversum" (για έναν εκτελεστή με ταυτόχρονη επεξεργασία Η/Υ), κ.λπ.
[επεξεργασία] Πηγές
- Τάκης Καλογερόπουλος, Λεξικό της Ελληνικής μουσικής, εκδόσεις Γιαλλελή, 2001
