Νικολούδη Ζουζού

Από Musipedia

(Καλλιόπη) (Αθήνα 1917). Διακεκριμένη χορεύτρια και χορογράφος της μεταπολεμικής Εποχής` "η μουσικότερη χορεύτρια που γνωρίσαμε τα τελευταία χρόνια" (Μίνως Δούνιας). Σπούδασε πιάνο, αντίστιξη και φούγκα στο Ωδείο Αθηνών (μαθήτρια του Φρήμαν, της Μπαχάουερ, του Βάρβογλη, του Θρ. Γεωργιάδη και του Μ. Παλλάντιου). Χορό, σπούδασε στις Σχολές Κούλας Πράτσικα και Ροζαλίας Χλάντεκ. ΄Εκανε επίσης μαθήματα χορού και με τη Μαίρη Βίγκμαν. Από το 1954 ήταν σολίστ της χορευτικής Ομάδας Πράστικα, παίρνοντας μέρος σε όλες τις χορευτικές Γιορτές της Σχολής (λ.χ., στο παραμυθόδραμα "Η Πεντάμορφη με το Ρόδο" κράτησε τον ρόλο της "Πεντάμορφης"). Το 1955 έδωσε ατομικό χορευτικό ρεσιτάλ. Παράλληλα, χόρευε και χορογραφούσε μουσικά κομμάτια που είχε γράψει η ίδια ("Σκέρτσο" για βιολί και πιάνο, κ.λπ.). Συνεργάστηκε στενά στη χορογραφία των ομάδων για το χορόδραμα του Κρώυτσμπεργκ "Μοίρα των Μυκηνών" (Χορόδραμα, Φεστιβάλ Αθηνών, 1956). Πήρε μέρος στην "Εκατονταετηρίδα Ζακ Νταλκρόζ" (Γενεύη, 1956), παρουσιάζοντας τη χορογραφική παράσταση "Όρχησις" με τον "Οργανισμό Ορχηστικής Εκπαιδεύσεως". Έχει εμφανιστεί στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Χορογράφησε αρχαίες τραγωδίες και έχει συμμετάσχει σε διεθνή Φεστιβάλ. Έδωσε αρκετά ατομικά ρεσιτάλ στην Αθήνα και τις ελλ. πόλεις, ενώ συμμετέσχε στο Ελληνικό Φεστιβάλ του Ελσίνκι (1960). Εμφανίσθηκε επικεφαλής ομάδας χορευτών σε Βερολίνο, Λονδίνο, Χάγη, Κοπεγχάγη, Βρυξέλλες, κ.ο.κ. Χορογράφησε τις τραγωδίες "Αίας" και "Ικέτιδες" (Εθνικό Θέατρο, Φεστιβάλ Επιδαύρου και Δωδώνης, 1961 και 1966 αντιστοίχως), "Βάκχες" στο Πίτσμπουργκ των ΗΠΑ (Carnegie Institute of Technologie", 1963), "Ελένη" (Ελλ. Σκηνή, 1966), "Ρήσο" (και σύνθεση μουσικής), για το Κέντρο Αρχαίου Δράματος του Παν/μίου Καλιφορνίας (Δελφοί, 1966). Επίσης χορογράφησε τους "Όρνιθες" του Αριστοφάνη (Θέατρο Τέχνης, 1962), με τους οποίους πήρε μέρος και ως χορεύτρια στο "Θέατρο των Εθνών" (Παρίσι, 1962) και στη "World Theater Season" (Λονδίνο, 1964). Ακόμα, συνεργάστηκε με την ΕΛΣ, τη "Νέα Σκηνή" της Άννας Συνοδινού, το Θέατρο "Βεργή", κ.λπ. Το 1966 ίδρυσε τη θεατροχορευτική ομάδα "Χορικά", που απετέλεσε σταθμό στο έργο της και με την οποία εμφανίστηκε σε Παν/μια των ΗΠΑ και σε Φεστιβάλ σε όλο τον Κόσμο. Στην Ολλανδία και Βέλγιο έδωσε αποσπάσματα από χορικά Αρχαίου Δράματος (1967). To 1971 η Ομάδα της, που στο μεταξύ είχε μετονομαστεί σε "Λόγος-Μουσική-Κίνησις", περιλάμβανε το ακόλουθο έμψυχο δυναμικό: Μ. Γαζή, Ε. Ζάμπουρα, Μ. Κιοσέ, Κ. Κραντονέλλη, Κ. Μαρκαντωνάτου, Μ. Μαυράκη, Θ. Παναγιωτίδου, Γ. Παπουλίδου, Μ. Τριανταφύλλου, Γ. Φιλιπποπούλου--Α. Βενέτης, Λ. Γρηγορίου, Γ. Ζωγράφος, Γ. Μαλλιάκος, Γ. Παπαλάμπρος, Γ. Πρόκοβας, Τ. Σαρίδης, Ν. Σκιαδόπουλος, Γ. Σούτας, Κ. Τζούμας, Μ. Τιμοθέου, Γ. Φακής. Επί 40 χρόνια δίδαξε, τόσο στη Σχολή Πράτσικα όσο και στην (από το 1973) διάδοχό της Κρατική Σχολή Ορχηστικής Τέχνης (ρυθμική και χορογραφία). Διετέλεσε μάλιστα πρόεδρος της Σχολής. Αναμφίβολα της οφείλονται πολλά, γιατί κάθε ικμάδα της πολύχρονης και πολύτεχνης σταδιοδρομίας της διατέθηκε για την πρόοδο του ελληνικού Χορού και εν γένει ολόκληρης της ελληνικής Τέχνης.

Πηγές

• Τάκης Καλογερόπουλος, Λεξικό της Ελληνικής μουσικής, εκδόσεις Γιαλλελή, 2001