Πλάτωνος Λένα
Από Musipedia
(Ηράκλειο 1951). Πολυσύνθετη μουσική προσωπικότητα: πιανίστα, τραγουδοποιός και συνθέτις (κόρη του Γ. Πλάτωνος) που άφησε έντονο στίγμα σε κάθε μουσικό είδος που διακόνησε· επίσης, ποιήτρια και ζωγράφος. Μεγάλωσε στην Αθήνα και σπούδασε πιάνο αρχικά με τον πατέρα της (Ελληνικό Ωδείο) και μετά με τις Φ. Βάλληνδα και Μ. Παπαϊωάννου (Ωδείο Αθηνών). Το 1963 μοιράστηκε το Α' βραβείο του 1ου «Διαγωνισμού Καίτης Παπαϊωάννου». Στις αρχές της δεκαετίας του 1970, αφού πήρε το δίπλωμά της με διάκριση, συνέχισε πιανιστικές σπουδές ως υπότροφος στην Ακαδημία της Βιέννης (με τον Ντ. Βέμπερ) και αργότερα στο Βερολίνο (με τον Αντρέας). Όμως επηρεάστηκε από τα σύγχρονα ιδιώματα και στράφηκε προς την «τζαζ», τη «ροκ» και τις μουσικές της Ανατολής. Επανήλθε στην Αθήνα στα τέλη της δεκαετίας του 1970 και συνεργάστηκε με το Συγκρότημα «DNA» (του Ηρ. Τριανταφυλλίδη) καθώς και με το Γ' Πρόγραμμα της ΕΡΤ στην ανεπανάληπτη Εκπομπή Λιλιπούπολη και τον σχετικό δίσκο (1980).
Ο πρώτος ατομικός δίσκος της, το «Σαμποτάζ» (1981, με 13 τραγούδια σε στίχους της Μ. Κριεζή και ερμηνευτές τη Σ. Γιαννάτου και τον Γ. Παλαμίδα) χρησιμοποίησε φυσικούς και ηλεκτρονικούς ήχους: «Θα συναντηθούμε στο σαλούν», «Γαλάζια κιθάρα», «Ραντεβού στην όαση», «Ο Γύρος του Κόσμου σε 1΄», «Πτήση 201», «Τα μαγικά μπλου-τζήν», «Το κοπερτί», «Χίλιες και μία νύχτες σινεμά», «Σαμποτάζ», «Τα κινούμενα σκίτσα», «Πάμε βόλτα στο σούπερ μάρκετ», «Αν μ' αγαπάς, έλα να κάνουμε έρωτα», «Στον αστερισμό του πιγκουίνου»). Στη συνέχεια μελοποίησε με πικρή αμεσότητα στίχους του Κ. Καρυωτάκη: «13 τραγούδια σε ποίηση Κ. Καρυωτάκη» (1982, με ερμηνεύτρια τη Σ. Γιαννάτου: «Βράδυ», «Χαμόγελο», «Άνοιξη», «Νύχτα», «Σε παλιό συμφοιτητή», «Παιδικό», «Το φεγγαράκι απόψε», «Σαν δέσμη από τριαντάφυλλα», «Τα γράμματά σου», «Κριτική», «Η πεδιάς και το νεκροταφείον», «Πεθαίνοντας», «Μόνο») και «Το '62 του Χατζιδάκι» (1983, με τη Σ. Γιαννάτου σε 12 γνωστά χατζιδακικά τραγούδια). Ακολούθησαν δίσκοι με τραγούδια σε ποίησή της: «Μάσκες ηλίου» (1984: «Το παιδί της παραμονής», «Η κυψέλη», «Μπλε-μιραμπίλλια-στοπ», «Άλλοθι με 39ο καλοκαίρι», «Lego», «Η λάθος αγάπη», «Διάλειμμα το Σάββατο», «Hoping by shopping»), «Γκάλοπ» (1985: «Μια άσκηση φυσικής άλυτη», «Τί νέα ψιψίνα;», «Κι ακούμε σ' αγαπώ», «Μάρκος», «Έρωτες το καλοκαίρι», «Εμιγκρέδες της Ρουμανίας», «Ηδύποτο ρουμπινί», «Μάγισσες», «Το 9», «Αιμάτινες σκιές από απόσταση», «Γκάλοπ»), «Λεπιδόπτερα» (1986: «Araschnia Levana», «Τικ-τακ», «Λητώ», «Cyaniris», «Εros Pantoriana Pandora», «Brenthis», «Τα γενέθλια», «Εσπέρια Ίρις Γκρέκα», «Ένας κύκλος»), «Μουσική για πλήκτρα» (1986, σε σύμπραξη με τους Μ. Γρηγορίου και Β. Κατσούλη), «Η ηχώ και τα λάθη της» (1986, παιδικός δίσκος, σε ποίηση Τζ. Ροντάρι), «Το σπάσιμο των πάγων» (1989, επανακυκλοφόρησε το 1999), «Το αηδόνι του αυτοκράτορα» (1989, παιδικός δίσκος, στο παραμύθι του Άντερσεν), «Μη μου τους κύκλους τάρατε» (1990), «Αναδρομή 1963-89» (1990) του Διονύση Σαββόπουλου, «Μύθοι της Ευρώπης» (1991, «ζωντανή» ηχογράφηση από το αρχαίο ωδείο της Πάτρας συναυλίας της Δ. Γαλάνη στις 8/7/1989 με τραγούδια διαφόρων ενορχηστρωμένα από την Πλάτωνος) «Αναπνοές» (1997, με τη Σ. Γιαννάτου) και τέλος, «Η Τρίτη Πόρτα» (2000, σε στίχους Θ. Ποάλα και ερμηνεύτρια τη Μ. Φαραντούρη).
O Γ. Τσάμπρας γράφει σχετικά: «Στους δίσκους της η Πλάτωνος ακολουθεί μια ερευνητική πορεία μέσα από την οποία σπάει η κλασική φόρμα κουπλέ-ρεφραίν, εισάγεται η ομιλία, η οποία αντιμετωπίζεται σαν μελωδία, και γίνεται ηλεκτρονική επέμβαση στη φωνή, που στρέφεται σ' έναν σημαντικό βαθμό προς τον μινιμαλισμό». Από τις υπόλοιπες συνθέσεις της αναφέρουμε τις 2 Σουίτες για πιάνο (Βουλγαρική και Αποχωρισμός, 1978), το ηλεκτρονικό έργο Η πρώτη τους επαφή (1986), τη Σουίτα Ντον (για τσέλο και πιάνο, 1989) και ένα αξιόλογο έργο για κιθάρα (1990).
Ως συνθέτις ηλεκτρονικής μουσικής εμφανίστηκε συχνά από τη ραδιοφωνική Εκπομπή του Μ. Γρηγορίου «Μουσικό Εργαστήρι». Παρουσίασε τα έργα της σε πολλές συναυλίες σε όλη την Ελλάδα και στη μεγάλη συναυλία του Λυκαβηττού (1987). Ασχολήθηκε επίσης με την ενορχήστρωση έργων άλλων συνθετών (Χατζιδάκι, Νίνο Ρότα, Κουρτ Βάιλ, Τζων Λένον, κ.ά.). Έχει γράψει μουσική για θεατρικά έργα (Δωδεκάτη νύχτα κ.λπ.), για χοροδράματα, για εκθέσεις ζωγραφικής και για τηλεοπτικά σήριαλ. Ως κλασική πιανίστα (υψηλότατων δυνατοτήτων) έκανε δυστυχώς λίγες σχετικά εμφανίσεις. Από αυτές επισημαίνουμε τις εξαιρετικές ερμηνείες της σε ορισμένες από τις τελευταίες Σονάτες του Μπετόβεν, στο 2ο Κοντσέρτο του Λιστ, στο Κοντσέρτο του Ραβέλ για το αριστερό χέρι (που είναι ηχογραφημένο με τη ΣΟ της ΕΡΤ), όπως και στο «Κοντσερτίνο για πιάνο και ορχήστρα» του Α. Νεζερίτη (επίσης ηχογραφημένο από την Ορχ. της ΕΡΤ με μαέστρο τον Στ. Καφαντάρη ).
Από το «Λεξικό της Ελληνικής Μουσικής» του Τ. Καλογερόπουλου
