Σκόκος Αντώνιος

Από Musipedia

(Αθήνα, 1896-1951). Διαπρεπής πιανίστας (παροιμιώδους μουσικής ευαισθησίας και τεχνικής τελειότητας) όπως και περίφημος καθηγητής πιάνου. Γιος του γνωστού λογοτέχνη Κων/νου Σκόκου (1854-1929) τελείωσε τις μουσικές σπουδές του στο Ωδείο Αθηνών, με τον διακεκριμένο Γερμανό καθηγητή του πιάνου Λ. Βασ(σ)ενχόβεν. Ο Δ. Μητρόπουλος (που ήταν συνομήλικός του και υπήρξε επιστήθιος φίλος του) του αφιέρωσε ορισμένα κομμάτια του για πιάνο, όπως: "Beatrice" (1915). Ο Σκόκος ήταν επίσης στενά συνδεδεμένος με τον Σκαλκώτα και έπαιζαν μαζί μουσική δωματίου. Αργότερα, ταξίδεψε στο Παρίσι και κατέληξε στο Βερολίνο, όπου το 1922 ήταν εγκαταστημένοι οι διαπρεπέστεροι Έλληνες καλλιτέχνες (Γ. Λυκούδης, Δ. Μητρόπουλος, Ν. Σκαλκώτας, Γ. Κωνσταντινίδης, Κ. Παξινού, Π. Αραβαντινός, κ.ά.). Φοίτησε στη "Hochschule" της Μουσικής (στην τάξη του διεθνούς φήμης πιανίστα Έγκον Πέτρι, ενώ προηγουμένως ήταν μαθητής του εξίσου περίφημου Τηλ. Λαμπρινού) και εξελίχθηκε σε λαμπρό δεξιοτέχνη του πιάνου και σε εξαίρετο μουσικό παιδαγωγό. Το 1924 γύρισε στην Αθήνα (τον ίδιο χρόνο με την Μητρόπουλο) και διορίστηκε καθηγητής πιάνου στο Ελληνικό Ωδείο (ώς το 1928) και στη συνέχεια, στο Ωδείο Αθηνών (όπου δίδαξε ώς τον πρόωρο θάνατό του). Πέθανε στο Παρίσι, όπου είχε πάει για να εγχειριστεί. Ως εκτελεστής, έδωσε στην Αθήνα, εκτός από τα ατομικά ρεσιτάλ του, συναυλίες για 2 πιάνα με τη σύζυγό του Αικατερίνη Σκόκου (το γένος Παρασκευά) που «άφησαν εποχή». Ανέδειξε πολλούς και διακεκριμένους μαθητές, όπως τους: Κων/νο Κυδωνιάτη, Μάριο Λάσκαρι, Γιώργο Χατζηνίκο, Γιώργο Αρβανιτάκη, Mιλτιάδη Ματθία, Στέφανο Γαζουλέα, Aικατερίνη Πάντζαρη, Λούση Βιτσεντζάτου, Γαβριέλα Ζαχαρίου, Χαρά Τόμπρα, Πάρη Δερέμπεη, Ρενέ Σγούρδα, Θάλεια Τσαπουλάρη-Τζοάνου, Μαρία Κοττόρου, κ.ά.

Πηγές

• Τάκης Καλογερόπουλος, Λεξικό της Ελληνικής μουσικής, εκδόσεις Γιαλλελή, 2001