Σωζόπουλος Βασίλειος
Από Musipedia
(Αγρίνιο 1885 - Αθήνα 1968). Διακεκριμένος στρατιωτικός μουσικός και μαέστρος Μπάντας (ο καλύτερος "μπαντίστας" της Εποχής του). Πήρε τα πρώτα μαθήματα μουσικής (τρομπόνι και θεωρητικά) στη γενέτειρά του από τον Ιταλό αρχιμουσικό της Φιλαρμονικής Αγρινίου Annibale Pasquale. Ήλθε στην Αθήνα και το 1903 κατατάχτηκε ως εθελοντής στη "Μουσική Φρουρά Αθηνών" (τρομπονίστας) παρακολουθώντας ταυτόχρονα στο "Ωδείο Αθηνών" μαθήματα ενοργάνωσης, διεύθυνσης Μπάντας, τρομπονιού και κοντραμπάσου. Στη συνέχεια έγινε ένας από τους πρώτους μαθητές του Καλομοίρη στο Ωδείο Αθηνών (τάξεις ανώτερων θεωρητικών). Το 1909 αναφέρεται ως αρχιμουσικός στη Φρουρά Αδριανουπόλεως να ενεργεί για την ίδρυση τοπικού Ωδείου. Το 1914 πήρε δίπλωμα τρομπονιού και πτυχίο ενοργάνωσης και διεύθυνσης Μπάντας, το 1915 πτυχίο αρμονίας και το 1916, πτυχίο κοντραμπάσου (όλα με Άριστα). Τελείωσε και αντίστιξη-φούγκα (ιδιωτικά, με τον Καλομοίρη). Το 1918 έγινε ανθυπασπιστής-αρχιμουσικός και ανέλαβε τη διοίκηση της "Μουσικής Φρουράς Θεσ/νίκης". Όταν δε τον ίδιο χρόνο ο Καλομοίρης ανέλαβε την αρχηγία των Στρατιωτικών Ορχηστρών Πνευστών με το βαθμό του Ταγματάρχη, ο Σωζόπουλος ήταν ο πολυτιμότερος συνεργάτης του. Το 1925 ανέλαβε τη διοίκηση της "Μουσικής Φρουράς Αθηνών" και δημιούργησε τη λαμπρή "Μουσική" της, που «άφησε εποχή» δίνοντας συναυλίες στην πλατεία Συντάγματος και στο Ζάππειο (κάθε Πέμπτη και Κυριακή, με προγράμματα αξιώσεων). Εκτός αυτών των προγραμμάτων, η "Μουσική Φρουράς Αθηνών" εκτελούσε στο Ζάππειο (ώς το 1935) και ειδικά προγράμματα ποικίλου περιεχομένου, ενθουσιάζοντας τους Αθηναίους. Όταν το 1927 ήρθε στην Αθήνα ο στρατηγός Girard και άκουσε τη "Μουσική" του Σωζόπουλου να παιανίζει, τόσο ενθουσιάστηκε, ώστε δήλωσε: "Πρόκειται ασφαλώς για την καλύτερη Μπάντα των Βαλκανίων!". Έτσι, σε επίσημη τελετή, απένειμε στο Σωζόπουλο το Μετάλλιο Καλών Τεχνών της Γαλλικής Ακαδημίας. Ο τιμώμενος ευχαρίστησε τον εκλεκτό ξένο παίζοντας σε Α΄ εκτέλεση το εμβατήριο "Στρατηγός Ζιράρ", που μόλις είχε συνθέσει. Την ίδια τακτική «των συναυλιών της Πέμπτης» ακολούθησε ο Σωζόπουλος και ως αρχιμουσικός της Φιλαρμονικής του Δήμου Περαιώς. Διετέλεσε επί σειρά ετών μέλος της ΣΟ του Ωδείου Αθηνών (ως κοντραμπασίστας) συμπράττοντας και με άλλα Συγκροτήματα (αργότερα και με τη ΣΟ του ΕΙΡ). Το 1937 έγινε ταγματάρχης "Επιθεωρητής των Στρατιωτικών Ορχηστρών Πνευστών" και το 1939 αποστρατεύτηκε λόγω ορίου ηλικίας. Ως απόστρατος, διηύθυνε τη Φιλαρμονική Πατρών και τη Φιλαρμονική της Αστυνομίας Πόλεων (από το 1965 και ώς τον θάνατό του). Υπήρξε επίσης ο ιδρυτής και ο πρώτος πρόεδρος της Ενώσεως Ελλήνων Αρχιμουσικών. Στο μεταξύ, ακολουθώντας τον Καλομοίρη, είχε διδάξει στο Ελληνικό Ωδείο (από την ίδρυσή του, το 1919) και από το 1926, στο "Εθνικό Ωδείο", ενοργάνωση και διεύθυνση Μπάντας (αργότερα και στο Παράρτημα Πάτρας του ίδιου Ωδείου). Πολλοί μαθητές του διακρίθηκαν ως αρχιμουσικοί σε διάφορες Μπάντες. Το 1953 ανέλαβε τη διεύθυνση της Φιλαρμονικής Πατρών. Το 1957 μάλιστα, εμφάνισε δημόσια στην Πάτρα τη μαθήτριά του και πρώτη Ελληνίδα αρχιμουσικό Μπάντας, τη Λίνα Α. Μητροπούλου. Στους κατά καιρούς μαθητές του και οι (αλφαβητικά): Φ.Ε. Βλάχος, Γ. Βώκος, Π.Χ. Γουσίδης, Αν. Διακογιώργης, Γ. Ζουγανέλης, Ι. Ηλίας, Γ. Θανόπουλος, Γ. Καζάσογλου, Μ. Καστέλλης, Α. Κόκκινος, Α.Τ. Λαϊνάς, Χ. Μπαμιώτης, Χ. Μποζίκης, Ν. Νευράκης, Β.Κ. Παναγιωτόπουλος, Γ.Α. Ρομποτής, Χρ. Σβεντζούρης, Β. Χαραμής, κ.ά. Συνέθεσε λίγα αλλά εκλεκτά κομμάτια, κυρίως θριαμβευτικά εμβατήρια παρελάσεων. Επίσης, ενοργάνωσε πολλά κομμάτια για τις ανάγκες των Φιλαρμονικών. Μέλος της ΕΕΜ.
Πηγές
- Τάκης Καλογερόπουλος, Λεξικό της Ελληνικής μουσικής, εκδόσεις Γιαλλελή, 2001
