Τσιλίδης Κων/νος

Από Musipedia

(Αθήνα 1950). Ακκορντεονίστας, καθηγητής θεωρητικών και συνθέτης (μέλος της ΕΕΜ). Σπούδασε ακκορντεόν με τον Τ. Σουγιούλ και θεωρητικά με τον Δ. Δραγατάκη. Επίσης, μελέτησε σύνθεση με τον Χ. Ξανθουδάκη (1985-88) και τον Π. Τσιτσόπουλο (δίπλωμα σύνθεσης με Άριστα παμψηφεί από το Πειραματικό Ωδείο, 1989). Παρακολούθησε Σεμινάρια σύνθεσης, στην Ελλάδα (με τους Θ. Αντωνίου και Α. Ράιτσεφ) και στη Γερμανία (σε Βαμβέργη:1984, Βίτσμπουργκ:1985, Νυρεμβέργη:1986). Ως καθηγητής, δίδαξε στο Εθνικό Ωδείο (έκτακτος καθηγητής από το 1984) και σε Παραρτήματά του (Ηλιουπόλεως,κ.λπ..), στο Δημοτικό Ωδείο Πρέβεζας, στο Ουράνιο Ωδείο, στο Χαλκηδόνιο Ωδείο, στο Αριάδνειο Ωδείο Νάξου και στη Σχολή Μουσικής «Δίφωνο». Είναι δ/ντής στα Παραρτήματα του Εθνικού Ωδείου: Νικαίας (από το 1993) και Πολυγώνου Γκύζη, όπως και στο Λαρισαϊκό Ωδείο, ενώ διδάσκει στο Εθνικό Ωδείο ακκορντεόν και ανώτερα θεωρητικά (ωδική,αρμονία, αντίστιξη, ενοργάνωση,φούγκα). Στους μαθητές του, η Γ. Μολφέτα, ο Ν. Παπαγεωργίου (βλ. σύγχρονοι καθηγητές πιάνου), ο Στ. Τσατάλμπασης (βλ. σύγχρονοι καθηγητές θεωρητικών), κ.ά. Ως συνθέτης, χρησιμοποιεί διάφορες τονικές-ατονικές τεχνικές καθώς και στοιχεία δημοτικής μουσικής. Πήρε το 1ο Βραβείο Σύνθεσης στον Διαγωνισμό της ΧΟΝ. Τα κυριότερα έργα του: "2 Σονάτες για πιάνο" (1986, 1986-87), "Μικρό σύνολο" (όμποε, κλαρινέτο, φαγκότο, βιολί και τσέλο, 1986), "Φαντασία" (Τρίο για κλαρινέτο, βιολί και πιάνο, 1987), «Δακρυσμένο πουλί» (σε ποίηση Σεφέρη, τενόρος-πιάνο, 1987), "Κουαρτέτο εγχ." (1988), "Δημοτική Συμφωνία αρ. 1" (σε γραφή για 2 πιάνα, 1988), "Διθύραμβος" (σε ποίηση Α. Σικελιανού, χορωδία και ορχ., 1988), «Ντούο» (βιολί-πιάνο, 1988), «Παραλλαγές και Φούγκα» (πιάνο, 1988), "Αντιθέσεις" (τσέλο-πιάνο, 1990. Επίσης, κλαρινέτο ή σαξόφωνο άλτο-πιάνο, 1992), «Ντούο» («Οι ακρότητες του Λιανόκα», πιάνο-κλαρινέτο, 1991), «Ντούο» (πιάνο-σαξόφωνο άλτο, 1993), «Θέμα και 4 παραλλαγές» (βιολί-πιάνο), «Σόλο βιολοντσέλλο» (1995), «2 Βαλς για ακκορντεόν» (1998),κ.λπ.. Έγραψε και ηχογράφησε ελαφρά τραγούδια.

Πηγές

• Τάκης Καλογερόπουλος, Λεξικό της Ελληνικής μουσικής, εκδόσεις Γιαλλελή, 2001