Φάμπας Δημήτρης

Από Musipedia

(Λαύκος Μαγνησίας 1921 - Aθήνα 1996). Διαπρεπής σολίστ της κιθάρας και συθέτης έργων για κιθάρα. Σε ηλικία 9 ετών έκανε μαθήματα μαντολίνου στον Βόλο με τον φλαουτίστα της ΚΟΑ Σπ. Μάγγο. Κατόπιν πήγε στην Αθήνα και σπούδασε θεωρητικά με τον Θ. Βαβαγιάννη και ανώτερα θεωρητικά με τον Κ. Κυδωνιάτη στο Ωδείο Αθηνών. Μελέτησε 5 χρόνια κιθάρα με τον Νίκο Ιωάννου (στον οποίο τον πήγε ο τσελίστας Γεώργιος Αντωνίου, όταν τον άκουσε τυχαία). Πήρε το δίπλωμα του το 1953 από το Εθνικό Ωδείο με Άριστα, Α' βραβείο και Αριστείο εξαιρετικής επίδοσης από τον Γ. Βώκο (το πρώτο ελλ. δίπλωμα κιθάρας, το 1954). Το 1955 διορίστηκε καθηγητής στη Σχολή κιθάρας του Εθνικού Ωδείου. Συμπλήρωσε τις σπουδές του (με υποτροφίες) στην Ακαδημία Chigiana της Σιένα, κάνοντας κιθάρα με τον Andre's Segovia (1956) και "βιχουέλα"-μουσικολογία με τον Emilio Pujol (1956-59). Επίσης, έκανε κιθάρα με τον Segovia και στην Ακαδημία του Σαντιάγκο της Κομποστέλλα (Ισπανία, 1959). Στο μεταξύ, τον Ιούλιο του 1957, παντρεύτηκε την Ευγενία Γυφτοπούλου και απέκτησαν τον Ευάγγελο και την Εύα Φάμπα. Έχει δώσει εκατοντάδες ρεσιτάλ στην Ελλάδα και σε πολλές χώρες του εξωτερικού (Ευρώπη, πρώην Σ. Ένωση, Τουρκία, ΗΠΑ, Καναδά, κ.λπ.) και έχει διακριθεί ως σολίστ, δάσκαλος και συνθέτης. Συνεργάστηκε επίσης με τους Χατζιδάκι-Θεοδωράκη σε πολλές ηχογραφήσεις και μάλιστα (το 1962) συνόδευε επί σκηνής τα τραγούδια του Θεοδωράκη στο «Ένας Όμηρος» του Μπήαν. Έγραψε περισσότερα από 200 έργα (μεταγραφές, σουίτες, χορούς, κ.λπ., 5 δίσκους LP με σόλο κιθάρα, κλασικές και δικές του συνθέσεις και κονσέρτο με συνοδεία πιάνου) και έχει παίξει σε ηχογραφήσεις Θεοδωράκη, Χατζιδάκι, Ξαρχάκου, κ.ά. σε πολλές κινηματογραφικές ταινίες και χιλιάδες δίσκους. Σημαντική ήταν και η προσφορά του στη διδασκαλία της μουσικής (στο Εθνικό Ωδείο και τη "Σχολή Δ. Φάμπα") ενώ έχει διδάξει και σε διεθνή Σεμινάρια και "master classes". Να σημειωθεί επίσης, ότι υπήρξε ο μόνος κιθαριστής από ολόκληρο τον Κόσμο που έχει δώσει ρεσιτάλ στην Επίδαυρο και ο πρώτος στην Ελλάδα που εμφάνισε μαθητές του σε ομαδική συναυλία (1958). Παράλληλα, επί 4 δεκαετίες (1955-95) δημοσίευε άρθρα, διαλέξεις, κριτικές και συνεντεύξεις σε εφημερίδες και περιοδικά (του εσωτερικού και του εξωτερικού). Μεταξύ των πολλών μαθητών του και oι (αλφαβητικά): Χρυσάνθη-Χριστίνα Αντωνάτου, Δ. Γράψας, Κ. Γρηγορέας, Λευτέρης Δαής, Χρ. Δενατάλης, Σπύρος Διαμαντής, Λίζα Ζώη-Ευάγ. Ασημακόπουλος, Γ. Κερτσόπουλος, Ε. Κοτζιά, Ειρ. Κώνστα, Ιωάννης Μανωλιδάκης, Βασ. Μαστοράκης, Γ. Μαυροειδής, Ν. Μαυρουδής, Σπύρος Μιχαήλ, Α. Μπάγιας, E. Μπαλανή, Ν. Μωραΐτης, Λ. Ντούσικος, Ν. Παναγιωτίδης, Χ. Σωτάκης, K. Τζωρτζινάκης, Μ. Τραυλός, K. Τσερεγκώφ, Μ. Τσέτσος, Δ. Τυπάλδος, Ν. Χαμηλοθώρης, κ.ά.). Ήταν τακτικό μέλος της EΕΜ και του Εθνικού Συμβουλίου Μουσικής` επίσης, διετέλεσε πρόεδρος του Συλλόγου Καθηγητών Ωδείων Αναγνωρισμένων (1983-85). Συχνά οριζόταν μέλος στις Επιτροπές ονομαστών διεθνών Διαγωνισμών. Τα σημαντικότερα έργα του (όλα για κιθάρα): "3 ελληνικοί χοροί" (1958), "12 Σπουδές κοντσέρτου στη μνήμη της Ί. Πρέστι" (1959-61), "12 Σπουδές κοντσέρτου στον Α. Σεγκόβια" (1960-61), "Σουίτα σε παλιά φόρμα" (1961-66), "4 Σπουδές" (1962), "Φαντασία" (για 2 κιθάρες, 1970), "2 Καβατίνες" (αρ. 1: 1969-70, αρ. 2: 1970), "Τρίπτυχο στον Ε. Πουχόλ" (1970), "Εγκάρδια συνομιλία με τον Α. Σεγκόβια" (1974), "Μπάλος" (1975), "Παραλλαγές στο <Λαγιαρνί>" (για φωνή και 3 κιθάρες, 1979), "Ωδή στην Ειρήνη" (για φωνή και 3 κιθάρες σε στίχους Γ. Ρίτσου, 1983). Επίσης: "3 Ελληνικές Σουίτες", "Μπολερό", "Ισπανικό εμβατήριο", "Βαλς", σειρά κομματιών για παιδιά και διδακτική Μέθοδο κιθάρας. Τιμήθηκε δεκάδες φορές από Δήμους, Σωματεία και Πολιτισμικές Ενώσεις (εσωτερικού και εξωτερικού). Το 1970, ο ίδιος ο Α. Σεγκόβια του απένειμε τον τίτλο του "μαιτρ". Η εργογραφία του παρίσταται σε πολλές Εγκυκλοπαίδειες, Λεξικά και "Who is who" ανά την Υφήλιο και η ζωή του έγινε αφ’ ενός τηλεοπτικό "ντοκυμανταίρ" (από τον Γ. Σγουράκη στην εκπομπή "Μονόγραμμα") αφ’ ετέρου βιβλίο (από την Ντενίζ Ρόντα, με τίτλο "Σαν Παραμύθι"). Αξίζει επίσης να αναφερθεί η συναυλία που δόθηκε προς τιμήν του στη Νίκαια (στο πλαίσιο του Πολιτιστικού Αυγούστου 1991) κατα την οποία έπαιξαν έργα του τα δύο του παιδιά! Ο Δ. Φάμπας θα μείνει αθάνατος στην ιστορία της Ελλ. Μουσικής όχι μόνο ως πρωτοπόρος δεξιοτέχνης της κιθάρας (ο Έλληνας «πατριάρχης» της) αλλά και ως ένας από τους βασικούς "μοχλούς" (ίσως ο βασικότερος) της σημερινής καθολικής καταξίωσης του οργάνου. Το 1999 κυκλοφόρησε διπλός δίσκος ακτίνας με τα σημαντικότερα έργα του ερμηνευμένα από τον ίδιο (αναπαραγωγή Α΄ εκδόσεων: 1965, 1969 και 1971) και με ένθετο που περιέχει πλούσιο βιογραφικό και φωτογραφικό υλικό («Mercury» 558951).

Πηγές

• Τάκης Καλογερόπουλος, Λεξικό της Ελληνικής μουσικής, εκδόσεις Γιαλλελή, 2001