Φεστιβάλ Αθηνών

Από Musipedia

"Το Φεστιβάλ Αθηνών, το οποίον εγκαινιάζεται σήμερον με τους λαμπροτέρους οιωνούς και έχει συγκεντρώσει ζωηρότατον το ενδιαφέρον του ελληνικού και του διεθνούς κοινού, αποτελεί την μεγαλυτέραν καλλιτεχνικήν και τουριστικήν προσπάθειαν που εσημειώθη ποτέ εις την χώραν μας", δήλωνε τη μέρα της έναρξης του Φεστιβάλ (24.8.1955) ο εμπνευστής του Γεώργιος Ράλλης (υπουρ-γός Προεδρίας στην Κυβέρνηση Παπάγου). Από τότε πέρασαν 45 χρόνια και το Ηρώδειο (τόπος πραγματοποίησης των Εκδηλώσεων) γνώρισε την αφρόκρεμα των ελλ. και ξένων ΣΟ, μελοδραματικών Θιάσων, οργανικών και θεατρικών Συγκροτημάτων όπως και Μπαλέτων. Εκεί επίσης εμφανίστηκαν οι κορυφαίοι σύγχρονοι εκπρόσωποι του Απόλλωνα, από τους οποίους ενδεικτικά αναφέρουμε: α) τους μαέστρους: Γιονέλ Περλέα (1955,1956), Λέοναρντ Μπερνστάιν (1959, 1977), Ερνέστ Ανσερμέ (1960), Λό-ριν Μάαζελ (1960), Χέρμπερτ φον Κάραγιαν (1962,63,65), Λέοπολντ Στοκόφσκυ (1962), Ρούντολφ Κέμπε (1965), Σαρλ Μυνχ (1966), Ζούμπιν Μέτα (1967, 1985, 1988), Ίστβαν Κέρτες (1969), Εφραίμ Κούρτς (1970), Φάουστο Κλέβα (πέθανε στο πόντιουμ του Ηρωδείου, 1971), Κόλιν Ντέιβις (1975), Μπέρναρντ Χάιτινκ (1976), Καρλ Μπαιμ (1977), Κουρτ Μαζούρ (1984), Βάτσλαβ Νόιμαν (1986), Γιούρι Τεμιρκάνοφ (1990), Ρικάρντο Μούτι (1994), Τζέσους Λόπες-Κόμπος (1995), κ.ά.` β) τους σολίστ: Πάμπλο Καζάλς, Μστισλάβ Ροστροπόβιτς, Ντάβιντ Όιστραχ, Γιεχούντι Μενουχίν, Σβιατοσλάβ Ρίχτερ, Αντρέ Ναβάρα, Ρούντολφ Σέρκιν, Ρουτζιέρο Ρίτσι, Υβόν Λοριό, Ενρίκο Μαϊνάρντι, Bαν Κλάιμπορν, Βλαδίμηρο Ασκενάζυ, Βίλχελμ Κεμπ, Αρθούρο Ρουμπινστάιν, Πιερ Φουρνιέ, Μπάυρον Τζάνις, Μπρούνο Λεονάρντο Γκέλμπερ, Άλντο Τσικολίνι, Γιοχάνα Μάρτζυ, Γκεόργκυ Τσίφρα, Πίνχας Τσούκερμαν, Νικολάι Πετρόφ, Μπάρρυ Ντάγκλας, Μ. Ροστροπόβιτς, κ.ά.` γ) τους τραγουδιστές: Κάρλο Μπεργκόντσι, Τζων Βίκερς, Γκαλίνα Βισνέφσκαγια, Μπρούνο Πρεβέντι, Ίλβα Λιγκάμπουε, Λεονί Ρύζανεκ, Χοσέ Καρρέρας, Γκένα Ντιμίτροβα, Ρενάτο Μπρουσόν, Λουτσιάνο Παβαρότι, Μονσερρά Καμπαλέ, Χέρμαν Πρέυ, κ.ά.` δ) τους χορευτές: Ιρίνα Καλπάκοβα, Ναταλία Μακάροβα, Μαργκότ Φοντέιν, Ρούντολφ Νουρέγιεφ, Κάρλα Φράτσι, Μωρίς Μπεζάρ, Βλαντιμίρ Βασίλιεφ, Γεκατερίνα Μαξίμοβα, Μάγια Πλισέτσκαγια, Αλίσια Αλόνσο, Πίνα Μπάους, κ.ά. (Oι συμμετοχές των Ελλήνων καλλιτεχνών βρίσκονται στα βιογραφικά τους). Για την Ιστορία, αναφέρεται ότι το Φεστιβάλ εγκαινιάστηκε από την ΚΟΑ, με αρχιμουσικό τον Θ. Βαβαγιάννη και με την παρουσία ολόκληρης της τότε βασιλικής οικογένειας καθώς και του μισού υπουργικού Συμβουλίου, με επικεφαλής τον αντιπρόεδρο της τότε Κυβέρνησης Παναγιώτη Κανελλόπουλο (που υπήρξε ίσως ο πιο φιλόμουσος Έλληνας πολιτικός). Από την εποχή της δικτατορίας και εντεύθεν το Φεστιβάλ (υποκύπτοντας σε λαϊκίστικες πολιτικές και τριτοκοσμικά γούστα) άνοιξε τις πύλες του σε κάθε είδους εκδηλώσεις και παραστάσεις (σαν να ανατεθούν στο Ειδικό Δικαστήριο οι υποθέσεις των επαρχιακών ειρηνοδικείων) με αποτέλεσμα να απωλέσει ανεπιστρεπτί το πάλαι ποτέ δυσθεώρητο διεθνές κύρος του (που δυ-στυχώς δεν επανευρίσκεται ούτε με ευχολόγια ούτε με πανάκριβες μετακλήσεις δίκην «άλλοθι» ούτε--κυρίως--με παράδοση άνευ όρων σε κατ’ απονομήν «σωτήρες» και σε εισπρακτικές επιτυχίες).

Πηγές

• Τάκης Καλογερόπουλος, Λεξικό της Ελληνικής μουσικής, εκδόσεις Γιαλλελή, 2001