Χαιρόπουλος Χρήστος

Από Musipedia

(Αθήνα, 1909-1992). Δημοσιογράφος, συγγραφέας, ποιητής και περιώνυμος συνθέτης-τραγουδοποιός της ελαφράς μουσικής (γνωστός και με το χαϊδευτικό «Λαλάκης»). Ήταν εγγονός του σχολάρχη Χριστόδουλου Χαιρόπουλου από την Καστοριά (που παντρεύτηκε την Πετρούλα Μωραϊτίνη, αδελφή του Γεωργίου Μωραϊτίνη, πατέρα του Τίμου Μωραϊτίνη), γιος του δημοσιογράφου και βουλευτή «Νέων Χωρών»: Καστοριάς-Φλώρινας Κωστή Χαιρόπουλου (που εξέδιδε τη μαχητική πολιτική εφημερίδα "Χρόνος") και ανιψιός του Αλέκου Χαιρόπουλου (που διετέλεσε διοικητής Σάμου γύρω στο 1921). Έκανε μαθήματα πιάνου με τη Σοφία Κασσελίδου (μόνο για 6 μήνες!) και μαθήματα θεωρητικών με τον Μ. Βάρβογλη (που ήταν οικογενειακός φίλος). Σπούδασε επίσης νομικά, χωρίς ποτέ να ασχοληθεί με αυτά (γιατί, μόλις προσ-λήφθηκε «μετά πολλών επαίνων» σε τράπεζα, διαπίστωσε ότι έπρεπε να χτυπάει «κάρ-τα», απαρνούμενος τη «νυχτερινή ζωή»). Έγραψε πλήθος έργων για το ελαφρό θέα-τρο, μόνος του (ή με τη συνεργασία των Σπύρου Μελά, Δημ. Γιαννουκάκη,[[Γιαννακόπουλος_Χρήστος|Χρ. Γιαννακόπουλου]],Αλ. Σακελλάριου, Δημ. Ευαγγελίδη, Παν. Παπαδούκα, Δημ. Χρονόπουλου, κ.ά.) όπως η πρώτη του επιθεώρηση "Ντόπιο Πράμα" (1926, Θίασος Αλ. Γονίδη). Σημείωση: Όσα ονόματα με μαύρα πλάγια στοιχεία δεν απασχολούν ιδιαίτερο λήμμα, βρίσκονται στο Κεφάλαιο του ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΟΣ: «Πρόσωπα Ελαφρού Μουσικού Θεάτρου». Στις κατοπινές οπερέτες του: "Ντόλυ...αν μ' αγαπούσες" (Θίασος Ζ. Νταλμάς-Ν. Μηλιάδη, 1928), "Γυναίκες...Γυναίκες" (συνεργασία Χρ. Γιαννακόπουλου, Θίασος Δράμαλη-Χαντά, 1931), "Βασιλοπούλα της Πλάκας" (1932, Θίασος Αρντάτωφ, με πρωταγωνίστρια τη Ν. Φιλοσόφου), "Μοδιστρούλες της Αθήνας" (Θίασος Α. Μακέδου, με πρωταγωνιστές την Η. Χαντά και τον Μ. Κοφινιώτη, 1932), "Όνειρο ήταν και πάει" (λιμπρέτο και μουσική, Θίασος Ο. Ριτσιάρδη-Πρινέα, 1932), "Νερατζούλα", «Το λαχείο 49.830» (σε κείμενα Δ. Γιαννουκάκη), "Τα Σπουργίτια", "Σκάνδαλο στο Γκραν Παλλάς" (Θίασος Η. Χαντά-Π. Οικονόμου), "Ένα χρόνο χωρίς γυναίκα..." (Θίασος Χαντά-Οικονόμου, 1934), «Το σεξ-απήλ» (1934), "Ένα ποτήρι σαμπάνια" (με τη Ζ. Βλαχοπούλου --που τότε έκανε "ντεμπούτο"-- και τον τενόρο Τέλη Οικονομόπουλο, Θίασος: Δράμαλη-Κρεββατά, 1934), "Το Ρόδον του Ισπαχάν" (θίασος Αλίκης Μουσούρη-Νέζερ, 1935), "Η Κυρία με τα ελαττώματα" (1936, Θίασος Κ. Μαυρέα-Ρίτας Δ. Δημητρίου), "Οι Μποέμ της Αθήνας" (Θίασος Μακέδου, με πρωταγωνίστρια τη Ζ. Μπριλάντη, 1935), "Ταξίδι στο Αλγέρι" (1936), "Σκάνδαλο στο Γκραν-Οτέλ" (1936), "Φτερό στον άνεμο" (Θίασος των Άσσων, 1943). Άλλες μουσικές κωμωδίες του: "Κόκκινος Μύλος", "Λοβιτούρα", "Παύσατε πυρ!" (1939, Θίασος Μακέδου), "Κυρία μου γίνετε γυναίκα", "Η μπόμπα", "Μάρε Νόστρουμ" και "Κόβε ρόδα..." (1940-41, Θίασος Πάολας-Άγγ. Μαυρόπουλου, με συνεργασία Δημ. Χρονόπουλου), «Η σιγανοπαπαδίτσα» (1936, με τη συνεργασία του Γ. Κυπαρίσση). Το 1943 έγραψε τη μουσική της πρώτης «κατοχικής» κιν/γραφικής ταινίας «Φωνή της καρδιάς». Έγραψε μουσική και σε άλλες ταινίες («Η βίλλα με τα νούφαρα» 1945 του Δ. Ιωαννόπουλου, «Παπούτσι από τον τόπο σου» --με Μ. Σουγιούλ και Μ. Θεοφανίδη (εδώ με το τραγούδι του Χαιρόπουλου «Τρελλοκόριτσο» πρωτοεμφανίστηκε ο Τ. Μαρούδας), "Κατρακύλισμα" (σενάριο-μουσική. Βασίζεται στο μυθιστόρημά του «Το κορίτσι του λιμανιού»), "Το χαμίνι" (σενάριο-μουσική), «Ειδύλλιο στην Αιδηψό», κ.λπ. "Η μεγάλη παρένθεση" (μουσική), κ.λπ. Συνέθεσε πάμπολλα δημοφιλή τραγούδια, όπως τη χιλιοτραγουδισμένη "Ψαροπούλα" (1942, σε στίχους Χρ. Γιαννακόπουλου]]), τη θρυλική "Πάολα" (για την Πάολα), το πάνδημο «Νάνι-νάνι» («Αγκαλιά εγώ κι εσύ στ’ αμπαζούρ το θαλασσί») και, μεταξύ άλλων, τα: "Πες μου τί κέρδισες που πια δεν σ' αγαπώ" (1942), "Τί κι αν χαθείς" (1943), "Δεν πειράζει", «"Γειά σου, φεύγω σήμερα μακριά σου", "Σ’ ευχαριστώ", "Όνειρο φτωχό μου", «Της φαντασίας το καράβι" (1948), "Θα φύγω", "Ας ήταν νά ’ξερες", "Νινέτα...Νανίνα...Νινόν...", "Καλώς ήρθες στ’ όνειρά μου" (1946, σε στίχους Ι. Φερμάνογλου που τραγουδήθηκε και από τον Μπιγκ Κρόσμπυ!), "Από τί είναι η καρδιά σου", "Μη μ' αφήνεις μοναχό μου", «Μη σε νοιάζει αγάπη μου», "Kάθε μέρα σ’ αγαπώ και πιο πολύ", "Όπου κι αν πας, όσο κι αν λείψεις", "Θά ’θελα", «Δεν είσαι αυτή που αγάπησα», «Αν με θυμηθείς», «Γαλανομάτα», «Είν’ η ρετσίνα ξανθό θηλυκό», «Μ’ αυτά τα λόγια σου λιγώθηκα», «Μη γελάς όταν στενάζω», «Μια νύχτα μόνο ν’ αγαπάς», «Τα χρυσά μαλλιά σου», «Το τανγκό της θεατρίνας», "Απόψε μου λείπεις", "Τώρα που ζω στην ξενητιά", "Θα σε περιμένω", "Σαν την άνοιξη σε είδα", "Δειλία", "Αγαπημένη μου, χρόνια πολλά", "Τώρα που γύρισε", "Είν’ ωραίο ν΄αγαπάς" (1947), "Απόψε μύρισε βροχή", "Παλιά μου αγάπη ξανάρθες πάλι", "Kουρσάρος της αγάπης", «Μή μιλήσεις» και το "Έλα γι’ απόψε" (που, κατά τον Κ. Μυλωνά αποτελούσε το αγαπημένο του και που ερμηνεύτηκε στα γερμανικά από τη διάσημη Τσάρα Λεάντερ) και το "Μπορεί και να μη σ’ αγαπώ" (για το οποίο ο Αττίκ εκμυστηρεύτηκε κάποτε στη Δανάη "-Λυπάμαι που δεν έγραψα εγώ αυτό το τραγούδι"!...). Ο Χαιρόπουλος (ήδη προ πολλού μουσικά αποσυρμένος) πήρε το 4ο βραβείο στο Φεστιβάλ Ελαφρού Τραγουδιού 1961, για το τραγούδι του "Τα κουρασμένα μου γεράματα". Έγραψε περίπου 1.000 τραγούδια(!), μεταξύ αυτών και τον Φοιτητικό Ύμνο της Παντείου (σε στίχους Μ. Στασινόπουλου). Ταυτόχρονα (ήδη από το 1923) ήταν τακτικός συνεργάτης πολλών εφημερίδων («Καθημερινή», «Καιροί», «Αλλαγή», «Αθηναϊκή», «Έθνος», «Βραδυνή» «Εμπρός», «Ακρόπολις») και περιοδικών («Εβδομάς», «Μπουκέτο», «Θησαυρός», «Φαντάζιο», «Φαντασία», «Ρομάντσο», κ.λπ.). Έγραψε επίσης «χαλκέντερος» περί τα 100 μυθιστορήματα και ιστορικά αναγνώσματα («Μικρή Μαμά», «Ένα κορίτσι νέσ’ στη βροχή», «Δούκισσα της Πλακεντίας», «Μαντώ Μαυρογένους», κ.λπ.). Τα τελευταία του χρόνια τα πέρασε στη Βάρκιζα, μακριά από μια Αθήνα που εκδικιόταν συστηματικά το παρελθον της...ενώ σχεδόν ώς το τέλος εμφανιζόταν σε διάφορες πολιτισμικές Εκδηλώσεις, συνοδεύοντας τα τραγούδια του στο πιάνο. Κυκλοφορούν αρκετοί «αναβιωμένοι» δίσκοι με τραγούδια του.

[επεξεργασία] Πηγές

• Τάκης Καλογερόπουλος, Λεξικό της Ελληνικής μουσικής, εκδόσεις Γιαλλελή, 2001